Sunday, March 07, 2021

බුදු දහම සහ අපේ දැක්ම


මේ ආගම් අප තුල තියෙන ස්භාවික බවට, අවබෝධයට, සංතෘප්තියට , ජිවිතයේ විඳීමට, සතුටට  කරන බලපෑම ගැන හිතල බලල තියෙනවද කවදාවත්... 

මේක ලියන්න හේතු වුණේ  මගේ ඥාති සහෝදරයෙක් දැන් ටික දවසකට කලින් කියපු දෙයක් නිසා..  මම හිතන්නේ ගොඩක් අය The Matrix චිත්‍රපටය නරඹල ඇති..   දැන් අවුරුදු 20කටත් වඩා පැරණි මේ චිත්‍රපටිය ගැන විවිධ විචාර එහෙම ලියවිලා තියෙනවා..  ලංකාවේ එහෙම ලියවෙච්ච විචාර වලින්  2013 දී බූන්දියේ  ලියපු මේ ලිපිය සෑහෙන්න නැගල ගිය එකක්  මේ ළඟදී තව කෙනෙක් මෙන්න මේ වීඩියෝ එකත් හදල තිබුණ ඔය චිත්‍රපටය ගැන විචාරයක් විදියට.  මම දන්නේ නැහැ මේ ලිපිය සහ වීඩියෝ එක කරලා තියෙන්නේ එකම කෙනා ද කියල.. නමුත් තියෙන්නේ එකම අදහස. ඒ ලිපිය කියවපු කෙනෙක් ඒක වීඩියෝ වලට ගෙනල්ල කියලයි මට හිතෙන්නේ...   

මගේ ඥාති සහෝදරයා මට ඔය වීඩියෝ ලින්ක් එක එව්වා. ඔහුගේ අදහස වුණේ ව වීඩියෝ එකෙන් නියමෙට ෆිල්ම් එක පැහැදිලි කරනවා කියල. 

1999 දී  නිකුත් වෙච්ච ඔය ෆිල්ම් එක මම සමහරවිට 2000-2002 අතර කාලේ බලන්න ඇති.. මොකද A/L  කරලා ඉවර වෙච්ච ගමන් නිසා සහ මගේ සයි-ෆයි  උණ තදේටම තිබ්බ කාලයක් නිසා. තාත්තගේ මරණෙත් එක්ක මමත් බුදු දහම ගැන සහ ධර්මය ගැන උනන්දුවෙන් හොයපු ඔය ඒ කාලේ මේ ෆිල්ම් එක බැලුවම මටත් ඒ ලිපියේ සහ වීඩියෝ  එකේ  ඔය  කියන සමානකම් සහ    ෆිල්ම් එක තුලින් බුදු දහම දැකීමට  පුළුවන් කම තිබුණා.  ඇත්තම කිව්වොත් ෆුල් හොල්මන් වෙලා යන සිරා ෆිල්ම් එකක් නේද කියල තමා ඉතින් හැමදාම   The Matrix ගැන ඔලුවේ තිබුනේ.  මම හිතන්නේ මේ ෆිල්ම්  එක  ලෝකේ පුරා අතිශය ජනප්‍රිය වෙන්න හේතුවක් වෙන්න ඇති  එකේ තියෙන මේ අමුතුම අදහස්..  

මුලින් බැලුවට පස්සේ මම තව වතාවක් හෝ  දෙකක් ඔය ෆිල්ම් එක බලන්න ඇති... ඉතින් මේ සිද්දියෙන් පස්සේ නෙට්ෆ්ලික්ස් එකේ තිබ්බ ෆිල්ම් එකේ කොටස් තුනමත් මම ආයෙත් බැලුවා...  

නමුත් දැන් බලද්දී මට මොනම විදියකටත්වත් ඔය ෆිල්ම් එක බුදු දහමට  හෝ   වෙනත් කිසිම ආගමකට සමපාත කර ගන්න බැරි වුණා. කොටින්ම එහෙම කරන එක  මහ විකාර වැඩක් විදියට තමා මට හිතුණේ. 

මට හිතුන දේ තමා මම  එහෙම කරන්න යන එක නිසා මට  මේ ෆිල්ම් එකේ සැබෑවට පෙන්නන දේ දකින්න බැරි වෙනවා කියන එක. 

මේ ලිපියෙන් මම ෆිල්ම් එක ගැන විචාරයක් හෝ  ආගම් සමග තියෙන සම්බන්ධය ගැන ලියන්න බලාපොරොත්තුවක් නැහැ.  තමන් කැමති විදියට ෆිල්ම් එකක් දකින්න (කියවන්න) සහ විචාරය කරන්න ඕනේ කෙනෙකුට පුළුවන්..  

දැන් මේ ලිපියෙන් මම කියන්න අදහස් කරන දේට එමු.

බුදු හාමුදුරුවෝ උත්සාහ කලේ මේ විශ්වයේ පවතින යතා ස්භාවය අපිට පැහැදිලි කරල දෙන්න. බුදු දහම හැම මොහොතෙම පවතින දෙයක් මිස, අවබෝධ කරගෙන ඉවර වෙන හෝ යම් අවබෝධයක් ලැබූ පසු පැහැදිලි වෙන දෙයක් කියල මම හිතන්නෙ නැහැ. මම හිතන්නේ වර්තමානයේ බුදු දහම ගැන උනන්දු වෙන අය මේ අදහස දන්නවා ඇති. 

ඔබ ආගම ඉගෙනගෙන, ඒ තුලින් හැමදෙයක් දෙසම බැලීමට යාම නිසා ඔබට දෙයක යථා ස්භාවය, ඔබ දකින මොහොතෙදි,  ඒ ආකාරයෙන් දැකීමට තිබෙන උපන් හැකියාව යටපත් වෙනවා. අපිට එහෙම නැවුම්ව , කිසිම විනිශ්චයකින් තොරව  දේවල් දිහා දකින්න පුළුවන් කියල අපිට අමතක වෙන තරමට අපේ ඔලු දැන් කුරුවල් වෙලා.  ඉතින් යම් කිසි දෙයක ඇති දේ ඇති සැටියෙන් දැකීම අපිට බොහෝ විට මගහැරෙනවා. 

දැන් මේ කියන ෆිල්ම් එක බලන කෙනෙක් තමන්ගෙ ආගමේ කියවෙන අදහස් වලට සමපාත කරගෙන ෆිල්ම් එක බලනකොට ඇත්තටම ඒ ෆිල්ම් එකේ තියෙන දේ දකින්න බැරි වෙනවා කියලයි මම හිතන්නෙ. උදාහරණයක් විදියට එහි ඇති තාක්ෂණික දේ, නැත්නම් නළු නිළියන්ගේ රඟපෑමේ විශිෂ්ටත්වය,  නැත්නම් ආදරය, රාගය,  හාස්‍යය වැනි ස්භාවික මිනිස් හැඟීම් ප්‍රතිනිර්මාණය වී ඇති හැටි දකින එක මග හැරී යනවා. ඇසින් දකින්න පුළුවන්, නමුත් ෆිල්ම් එක පුරා ආගම දකින කොට අපිට ඇත්තටම ෆිල්ම් එක බලන්න වෙන්නේ නැහැ.   ෆිල්ම් එකේ එක එක චරිත වල කාර්යය, තමන්ගේ ආගමේ කියවෙන දේ මවා පෙන්වීම කියන දෘෂ්ටියෙන් බලනකොට ෆිල්ම් එකේ නිර්මාපකයා කියන්න අදහස් කරන නැවුම්, නිර්මානාත්මක බොහෝ දේ අපිට මග ඇරිලා, පොඩි කාලේ ඉඳල අපේ ඔළුවට දාගෙන ඉන්න ආගමික සංකල්ප විතරක් පේන්න පටන් ගන්නවා.      

ආගමික මනසකින් ලෝකය දෙස බලන හැම මොහොතේම අපට සත්‍යයය ඇති හැටියෙන් දකින්න බැරි වෙනවා කියලයි මම හිතන්නේ.

ආගමික අන්තවාදය ගැන අපි හැමෝම දන්නවනේ..

නමුත් අපිට මගහැරෙන දෙයක් තමා උපතින් නිර්මල ව සහ කිසිම සංකල්පයකින් තොරව මෙලොවට එන අපි, අපට උරුම වන ආගම නිසා අප දෙසත්, අප ජිවත් වන ලෝකය දෙසත් නිර්මල සිහියකින් යුතුව බැලීමට ඇති හැකියාව යටපත් කරගෙන සිටින බව.

අගමක් නිසා අපිට ලැබෙන දැනුමෙන් හැමදෙයක් ම විනිශ්චය කිරීමට යාම සහ ජීවිතය දෙස බැලීමට පුරුදු වීම නිසා අපේ සැබෑ මනුෂ්‍යත්වය මග හැරෙනවා කියලයි මම හිතන්නේ.

උදාහරණයක් විදියට අසරණ සතෙක්, මනුස්සයෙක්  දිහා බලල  ... එක්කෝ ඔය ඉතින්  පෙර කරුමේ තමා කියල අහක බලාගෙන යන ස්භාවය හෝ   අනේ  පිං සිද්ද වෙනවනේ කියන තමාට  අනාගතයේදී පිං නිසා ලැබෙන වාසියක් වෙනුවෙන් ඒ අසරණයාට උදව් කිරීම ගන්න පුළුවන්. 

මේක ඉතා සරලව තේරුම් ගන්න ඔබට පුළුවන් දැඩි ආගම් භක්තිකයෙක් සමග ටික වෙලාවක් ගත කිරීමෙන්... ඔහුට හැමදේම ඔහුගේ ආගමට අනුව විතරයි පෙන්නේ..

ආගම නිසා මිනිසුන් යහපතක් වන බව බොරුවක් නෙමේ... සමස්ත සමාජයක් විදියට ගත්තම ආගම නිසා හොඳක් වෙන්න පුළුවන්... නමුත් සත්‍යයය සහ සැබෑ ධර්මය හොයා යන කෙනෙකුට ආගම නිසා වෙන්නේ හානියක් කියල මට හිතෙනවා . 

ශ්‍රී ලාංකික අපි උපතින්ම බෞද්ධ, නමුත් අපි තුල ප්‍රාථමික මට්ටමේ  මිනිස් ගති ගුණ වත් නැති අවස්ථා ඕනෑ තරම් තියෙනවා.. අනිත් ආගම් වලටත් මේක පොදුයි.

නමුත් අපේ අවාසනාව තමයි කිසිම දෘෂ්ටියකින් තොරව, කිසිම විනිශ්චයකින් තොරව, යතා ස්භාවය ඒ විදියට දකින්න උගන්නන ධර්මයක් උපතින්ම උරුම වෙලා තියෙද්දී, ඒ ධර්මයම දෘෂ්ටියක් විදියට අරගෙන, හැම දෙයක්ම ඒ තුලින් විනිශ්චය කරමින්, හැම දේකටම ආගමික නිර්වචනයක් දෙමින්, තම පුද්ගල ස්භාවය වර්ධනය කර ගන්න අප උත්සාහ කරන එක.  මම හිතන්නේ බොහෝ දෙනෙකුට මේ කියන දේ තේරුම් ගන්න පුළුවන් ඇති. 

ආගම පිළිබඳව තමා තුල ඇති දැනුම නිසා ඔබ තුල ගොඩනැගෙන මමංකාරය ඉතා සියුම් විදියට අපිට මගහැරෙනවා. අපිට සල්ලි නිසා ඇතිවන මමංකාරය, සමාජ තත්වය, රැකියාව ආදිය නිසා ඇතිවන මමංකාරය දකින්න ලේසියි. නමුත් ආගම නිසා ඇතිවන මමංකාරය දකින්න බොහෝ දෙනෙකුට බැහැ. මොකද ඒක හැමවිටම හරි දෙයක් ලෙසයි අපි දකින්නේ.  නමුත් ඔබ පිළිනොගන්නා ආගමක් අදහන කෙනෙක් තුල ඇති ආගමික මමංකාරය සමහර විට ඔබට තේරුම් ගන්න පුළුවන් වෙයි.  ආගම තුලින් විනිශ්චය කරන්න කරන්න අපිට අපි දකින, අහන, දැනෙන දේ සම්පුර්ණයෙන් විඳින්න නොහැකි වෙනවා..    හරියට විඳින්න බැරි වූ විට හැමවිටම ඉතිරි වෙන්න අසංතෘප්ත ස්භාවයක්.

දැන් කෙනෙක් තර්ක කරන්න පුළුවන් බුදුදහමේ තියෙන අනිත්‍යය තේරුම් ගන්න නම් හැම දෙයක් දෙසම මේ  ආගමේ උගන්නල තියෙන ආකාරයෙන් දකින්න ඕනේ කියල.  මේක සංකල්පයක් වශයෙන් ඇත්ත නමුත් ප්‍රායෝගිකව මේක කරන්න ගියාම ඇතිවන්නේ ව්‍යාකුල තත්වයක් කියල බොහෝ දෙනෙකුට තේරුම් ගන්න පුළුවන්.  ඉතින්  අප කල යුතු වන්නේ මේ අනිත්‍ය දේවල් වලට ඇලීමක් බැඳීමක් නැතිව ජිවත් වීමයි කියලත් අපිට තේරුම් ගන්න පුළුවන්.  ඉතින් බොහෝ දෙනෙක් එක්කෝ ආගමේ නාමයෙන් මේ ආශාවල් යටපත් කරගෙන , මතුපිටින් සංවර නමුත් ඇතුළතින් අසංතෘප්ත ජිවිත ගෙවනවා. අනිත් අය වැඩිපුරම වචනාර්ථයෙන් පමණක් මේ දේවල් දැනගෙන රිසි පරිදි ලෞකික ජිවිත ගෙවනවා. ඔවුන් බොහෝ විට දැඩි ආගම් භක්තිකයින් සහ ආගමේ විදියට ජිවත් වන බව ලෝකයට පෙන්නන්න කැමති පිරිස්.   මෙහි ඇති වරදක් එක වර ඔබට පෙනෙන එකක් නැහැ නමුත් ඔබ සැබවින්ම බුදු දහමේ ඉගැන්වෙන නිර්වාණය හෝ විමුක්තිය සොයන කෙනෙක් නම්  මීට වඩා ගැඹුරින් මේ දෙස සිතා බැලිය යුතුයි කියල මට හිතෙනවා. 

හැම විටම ගැටලුව ඇතිවන්නේ මෙසේ ඇලීමක් බැඳීමක් නැතිව ජිවත් වන්නට යාමේදී. මොකද කොපමණ තේරුම් අරන් තිබුනත්, කොපමණ ඉගෙන ගෙන තිබුනත් නොඇලී, නොබැඳි ඉන්න පෘතක්ගජන පුද්ගලයෝ වශයෙන් අපිට අමාරුයි. ඒක තමා මනුෂ්‍යයා කියන ජිව කොට්ටාශයේ ස්භාවය. ආශාව සහ බලාපොරොත්තුව අපිව ජිවත් කරවනවා.  ඉතින් අපිට බැරිද අපි ආස කරන දේවල්, අපිට ඕනේ වෙලාවට උපරිම ලෙස රස විඳලා එයින් සංතෘප්ත වෙන්න.  එහෙම සංතෘප්ත  වුණාම ඒ දේට තියෙන ඇලීම බැඳීම අඩු කරගන්න පහසුයි කියල හිතෙන්නේ නැද්ද ? නමුත් ඔතන තියෙන ගැටලුව තමා අපේ සිත එහෙම ලේසියෙන් සංතෘප්ත වෙන්න කැමති නැති එක. ඒකට තියෙන විසඳුම තමා සිහිය. සිහිය මනාව තියෙනවනම්, සිත විසින් ඇලෙමින් බැඳෙමින් යන්න හදන ආකාරය දැකල, ඇතිවන මොහොතේම ඒ ඇලීමේ හෝ බැඳීමේ ඇති අනිත්‍ය බව දකින්න පුළුවන්. ඒ දැකීමත් සමග ඒ ඇලීම, බැඳීම නැති වෙලා යනවා. ඔබේ සිහිය මේ තත්වයට දියුණු කර ගැනීමයි ඔබ කල යුත්තේ. 

දැන් ඔබට සිතෙයි මේ කියන හැමදේම තියෙන්නේ ආගමේ නේද ඉතින් ආගමික වීමේ වැරැද්ද මොකක් ද කියල.

ඔබ හොදින් සිතා බැලුවොත්, ඔබට තේරෙයි ආගම තුලින් මේ දේ වටහා ගැනීමට යාමේදී අපිට බොහෝ වෙලාවට සිදුවන්නේ ආගම් දේශනා, සුත්‍ර හෝ වෙනත් ඉගැන්වීම් අතර හිර වීම හෝ ඒවා විශ්ලේෂණයට,  සාකච්චා කිරීමට, බෙදා හැරීමට, අනාගත පරපුර වෙනුවෙන් රැකගැනීමට කාලය ගත කිරීම මිස, මුලික කරුණ තමන් විසින් ප්‍රගුණ කිරීම මග හැරී යාම බව . ආගමික දෘෂ්ටිය තුල හිර වූ විට බොහෝ අයට යම් කිසි දෙයක නියම ස්වභාවය සිහියෙන් දකින්න තියෙන හැකියාව ඇහිරී යනවා. ඔවුන්ගේ මනසේ පිරි ඇති ආගමික දැනුමෙන් විවිද සංකල්ප ගොඩ නගමින්, තර්ක විතරක් කරමින් මනසේ කූට උපක්‍රම වල හිරවෙමින්  ආගමික මමංකාරයක්  තමා තුල ගොඩ නගමින් සහ එය රැක ගැනීමට වෙහෙසෙනවා මිස මේ සියල්ල විශ්වයේ පවතින ස්භාවික තත්වයන්  බවද  සහ තමා ද ඒ විශ්වයේම කොටසක් බව අමතක වී යනවා.

ඉහත උදාහරණය ගැන නැවත හිතුවොත් අසරණ සතා හෝ මනුස්සයාට  අප උදව් කල යුත්තේ ඒ ඉන්නෙත් තමා මෙන්ම අසරණ වූ තවත් ජීවියෙක් යන හේතුව නිසා මිස  ආගමෙන් උගන්වා ඇති පින නිසා නොවෙයි.  බුදු දහමේ තියෙන්නේ මේ විශ්ව මනුෂ්‍ය සංකල්පය නමුත් අපි බුදු දහමෙන් තේරුම් අරන් තියෙන්නේ අපිට වාසි ලැබෙන පින කියන කොටස විතරයි. සමාජය යහපත් කරන්න පින පව කියන සංකල්ප ප්‍රයෝජනවත් වුණාට  පුද්ගල විමුක්තිය සොයන කෙනෙකුට පින සහ පව යන සංකල්ප දෙක නිසාම හානියක් වෙනවා.

මේ කරුණු ගැන කතා කරන හැම වෙලාවෙම මට හිතෙන දෙයක් තමා අනාගතේ දවසක අඟහරු හෝ වෙනත් ලොවක ඇතිවන මිනිස් ජනාවාසයක් දැනට මේ ලොවෙහි තියෙන කිසිම ආගමික සංකල්පයක් නැතුව බිහි කලොත්, ඒවායේ උපදින දරුවන් කොහොම හැසිරෙයි ද කියන එක,  ඔවුන්ට ආගම නැතුව ජිවය සහ ජීවයේ පැවැත්ම විතරක් උගන්නල, ජීවයේ පැවැත්මට අවශ්‍ය යහපත සහ අයහපත විතරක් කියල දුන්නොත්,  ඔවුන් පෘතුවියේ ඉන්න අපිට කලින් මේ සංසාර චක්‍රයෙන් මිදෙන්න ඉඩක් තියෙනවා කියල හිතෙන්නේ නැද්ද..? 

ආගම තුලින් අපිට උගන්නල තියෙන ජීවිතය කියන්නේ දුකක්.. නමුත් අපි ජිවත් වෙන මේ සුළු කාලය ජිවිතයේ ඇති දුක් ස්භාවය ගැන මෙනෙහි කරමින් ජිවත් වීමෙන් ඔබට කවදා හරි ඒ දුකින් ගැළවීමට පුළුවන් වේ යැයි සිතන එක ප්‍රයෝජනවත් දෙයක් ද ? කවදා හෝ දුකින් මිදීමට නම් ඔබ ප්‍රගුණ කල යුත්තේ සතුට නොවෙයි ද ? සතුට ඇතිවන්නේ මනසේ කාවැදී ඇති සංකල්ප විශ්ලේෂණය කරමින් සිටීමෙන්ද නැත්නම් ඒ මොහොත තුල අසන දෙය, දකින දෙය, දැනෙන දෙය විඳ තෘප්තිමත් වීමෙන් නොවේද ?

මේ වන විට The Matrix චිත්‍රපට මාලාවේ රචකයින් සහ අධ්‍යක්ෂකයින් වූ Wachowski සහෝදරයින්,  Wachowski සහෝදරියන් බවට පත් වී සිටිනවා. ආගම් වල ඇති ලිංග භේද සංකල්ප වලට අභියෝග කල  the Wachowskis න්  මේ වසරේ බොහෝ විට අපට  The Matrix චිත්‍රපට මාලාවේ 4 වෙනි කොටස දකින්න සලස්වනු ඇති.   


Sunday, February 28, 2021

කාල යක්ෂ - 12

 10 වෙනි කොටස ඉවර වුනේ මෙහෙම 

"ඇලෙන්ඩි ගැන මොනවත් හොයා ගත්තද තාත්තෙ?"

"මම හිතන්නෙ ඇලෙන්ඩි ඉන්න තැන මම දන්නවා... බලමුකො.."

"අහ්.. කොහොමද හොයා ගත්තෙ..?" පුදුමයට පත් ෆෝමැටෝ එකවරම ඇසීය..

රජු ඔහු දෙස තියුණු ලෙස බැලුවා මිස කිසිවක් නොකියා පහලින් පෙනෙන නගරය දෙස බලා සිටියේය..
මොහොතක නිහැඬියාවක් තිදෙනා තුලම මද අපහසුවක් ඇති කළේය.

ෆෝමැටෝ ද තමාගෙ දෑස් දෙස කෙලින් බලා සිටි නීෂාගෙ දෑස් මඟ හැර යානයෙන් ඉවත බැලුවේ නීෂාගේ සිතේ වූ සැකය තවත් තීව්‍ර වීමට හේතුවක් වෙමිනි.

අද එතැන් සිට ....

නෙමින්දෙර් රජු  සිය පෞද්ගලික කුටියට වී ජනේලයෙන් ඈත පෙනෙන සාගරයත්. එපිටින් වූ නගරයත් දෙස බලා සිටියේය. ඔහු මදක් කල්පනා කරමින් සිට සිය හිස් වැසුම ගෙන ඩෙලෝ ට ඇමතුමක් ගත්තේය..

"මොකද ...?"

"මේ  ඩෙලෝ ,  අර උමං ජාලේ මතකයි නේද ? එකේ හොලොග්‍රෑම් එක තියෙනවනම් ටක් ගාල වයිසර්  එකට ලෝඩ් කර ගන්න.."

"අහ්... පොඩ්ඩක් ඉන්නවා... මම මේ .. මේ .. වෙන වැඩක ඉන්නේ ..."

"මේක හදිස්සියි... ලෝඩ් උනා ද ?"


ඉතිරි ටිකට....  



Sunday, February 14, 2021

මගේ පුංචි රොබොට්ටා සහ තවත් කතා....


කොරෝනා කාලේ සිද්ද වෙච්ච නරක ගොඩ අතරින් වෙච්චි හොඳම දෙයක් තමා වැඩි පුර සහ කොටින්ම එපා වෙනකම් ගෙදර ඉන්න පුළුවන් කම ලැබීම. ගිය මාර්තු මාසේ ඉඳල මේ අද වෙනකම් මං ගෙදර.

ඔය ගෙදර හිටපු කාලේ ඔන්න මුල් ටික පොඩ්ඩක් තක්බීර් වෙලා වගේ හිටියා මොකක් ද යකෝ මේ ලෙඩේ , මාර සීන් එකක් නේද ? කවද මැරෙයි ද දන්නේ නැහැ  . ඉන්ඩ  ඩිංග කාල බිල තන්තොසෙන් ඉන්ඩ ඕනේ කියල. එහෙම හිතල ඔය නානාප්‍රකාර කෑම ජාති කකා ගෙදරට වෙලා ටීවී සීරීස්  තුන 4ක් ම ඉවර කරලා දැම්ම. ඒ කියන්නේ ඔය සීසන් බර ගානක් තියෙන ඒවා. 

ඔහොම මාසයක් දෙකක් ඉද්දි තේරුනා මැරෙයි කියල හිතුවට අපිට එහෙම චාන්ස් එකක් දැම්ම එන්නේ නැහැ තව කට්ට කන්න වෙනවා කියල.  ඊට පස්සේ ඉතින් ඔය තව කර ගන්න තිබ්බ  වැදගත් වැඩ රාජකාරි ටිකකුත් කරලා ඉවරයක් කරලා දැම්ම.  

ඊටත් පස්සේ  කල්පනා කරලා බැලුවම මේ ඉස්සර කාලේ ඉඳල හිතේ තිබ්බ පොඩි පොඩි ආසාවල් සහ කවද හරි ලොකු වුනාම කරන්න ඕනේ  කියල හිතපු වැඩ දෙක තුනක් ගැන  මතක් වුණා . මොකද තව ලොකු වෙනකම් කියල හිටියට සමහර විට මීට වඩා ලොකු වෙන්න කලින් යන්න වෙන්නත් පොඩි චාන්ස් එකක් තියෙන හින්ද ඔන්න ඔහේ ඒ වැඩ දෙක තුනකටත් අත ගැහුවා.

ඔය ඔහොම කවද හරි ලියන්න හිතපු කතාවක් තමා මම මේ දවස් වල ඔය  ලියාගෙන යන්නේ. මේ කොරෝනාව ආවේ නැත්නම් ඕක  කවදාවත් නොලිය වෙන්න ඉඩ තිබ්බා. පටන් ගන්න එකනේ අමාරුම. යන්තම් ඉතින් දැන් පටන් ගත්ත හින්ද ලියාගෙන යනවා. හොඳ නරක කෙසේ වෙතත් ලියල දාපුවම හිත හදාගෙන මැරෙන්න පුළුවන්... හෙහ් හෙහ් .. ඔය බුද්ධාගමේ තියෙන වැදගත්ම කරුණක් නේ Unfinished Business තියා ගන්ඩ එපා කියන එක. ඒ කියන්නේ තමන්ට කරන්න ආස දෙයක්, කාටහරි කියන්න හිතාගෙන ඉන්න දේවල් එහෙම  හිතේ තියාගෙන ඉන්ඩ එපා කියන එක. ඕනේ මංගල්ලයක් වෙන්න කරලා  දාන්න ඕනේ.  පතේ පොතේ ඕක කොහොම තියෙනවද කියල මන් දන්නේ නැහැ. හැබැයි එහෙම එකක් තියෙනවා. 

ඔයිටත් අමතරව මට තිබ්බ මේ පොඩි ආසාවක් තමා රොබෝ කෙනෙක් හදන එක. හෙහ් හෙහ් ... දැන් ඔය රොබෝලා හදන එක හෙන ලේසි වුනාට අපි පොඩි කාලේ රොබෝලා කියන්නේ  නිකන් තනිකර  හීන. පොඩි රොබෝවෙක් වගේ සෙල්ලම් බඩුවක් ගන්න ඒ කාලේ තිබ්බ ආසාව මතක් වෙද්දී අපි හරි පව් කියල හිතෙනවා නේද ... ?

ඉතින් ඔය රොබෝ ආසාව තිබ්බට ඕවට වැඩ කරන්න කොහෙද වෙලාවක්. අනිත් එක රොබෝලා කියන්නේ දැන් මේ පොඩි ළමයි හදන දේවල් නේ. ඉස්සර තමා රොබෝ කෙනෙක් හදන්න නම්  හොඳට ඉගෙන ගෙන විශ්ව විජ්ජාලේ ගිහින් හෙන පොරක් වෙන්න ඕනේ  කියල කිව්වේ. දැන් මේ යූ ටියුබ් එකේ ඕනේ තරම් තියෙනවා හදන හැටි .

මට ඔය ඉලෙක්ට්‍රොනික් සහ ගැජට් ආසාව ඉස්සර ඉදල තිබ්බ කියල මං ඔය පරණ කතා දෙක තුනකම කියල ඇතිනේ.

මේ තියෙන්නේ එහෙම කරපු එක වැඩක් . මේ තියෙන්නේ තව එහෙම කරපු මක බාස් වැඩක්.   ඉතින් ඔය වැඩේටත් මං අත ගැහුවා. ඇත්තටම රොබෝ කිව්වට මේක රොබෝ නෙමේ මේ ඉබේ දුවන පොඩි කාර් කට්ටක්. මේ වැඩේ හරි බේසික් දෙයක්.  ඉන්ටර්නෙට් එකේ ඕනේ තරම් තියෙනවා හදන හැටි. කෑලි ටික ගෙනල්ල අටවන්න තියෙන්නේ.  මේවා කොච්චර බේසික් දේවල් උනත් කරලා බැලුවම පොඩි මෙව්වා එකක් තියෙනවා. ඒ කියන්නේ මේ තාක්ෂනෙත් එක්ක දැන් මේ බේසික් කාර් එකකට සෑහෙන වැඩක් කරන්න පුළුවන් විදියට හදන්න පුළුවන්. 

ඒ කියන්නේ ඔය කාර් එකට අපිට කතා කරලා අරෙහෙට මෙහෙට යන්න කියන්න පුළුවන්.

ඔන්නම්  අපේ පස්සෙන් එන්න කියන්න පුළුවන්.

ඕනනම් අර නයිට්‍රයිඩර් කාර් එකට වගේ ෆෝන් එකෙන් කතා කරලා ළඟට ගෙන්න ගන්න පුළුවන් 

ඊට අමතරව ලෝකේ ඕනෙම තැනක ඉඳල කන්ට්‍රෝල් කරන්න හදන්න පුළුවන් 

ඔය වගේ තව නානාප්‍රකාර ජාති කරන්න හරිම ලේසියි .

මේවා කොච්චර කරන්න පුළුවන් කියල දැනගෙන හිටියත් කවදාවත් කරල බලල නැති හින්ද මම ඔන්න ඔහේ ඔය කාර් එකක් හැදුවා රොබෝලා හැදීමේ ආරම්බයක් විදියට.

මේ තියෙන්නේ ඔය හදපු කාර් කටුව.





 මේ තියෙන්නේ වීඩියෝ එකකුත්... 




මේක මම හැදුවේ ගිය අගෝස්තු වගේ. ඊට පස්සෙ  සැරෙන් සැරේ ඔය පොඩි පොඩි සෙන්සර්  කෑලි එහෙම එකතු කරල ඕක වැඩි  දියුණු කරන්න හිතුවට ඒ හැටි දෙයක් කර ගන්න බැරි වුණා. ඔය දෙපත්තෙයි, පිටි පස්සෙයි තියෙන IR සෙන්සර් 3තුනත් හරියට වැඩ කරන්නේ නැහැ... මොකක්  හරි අවුලක් තියෙනවා.. මම ඒ සෙන්සර් ටික හයි කලේ මේ කාර් එක ඔය ගේ ඇතුලේ පුටු , මේස අස්සේ රිංගනකොට හිර වෙනවනේ.. අන්න ඒ වෙලාවට  ඉබේම හැරවෙන විදියට .. හැබැයි මට ඕනේ විදියට වැඩ කරන්නේ නැහැ තාම.... ඒ සෙන්සර් ඇක්ටිවේට් කරපු ගමන් කාර් එක ඉස්සරහට යන එක නතර වෙනවා... මේවා ගැන දන්නා කෙනෙක් ඉන්නවනම් පොඩි උපදෙසක් දෙන්න..
 
දැන් මේ වෑසක ඩයල් වෙන්න පටන් අරන් ඉන්න අපි මේ පොඩි පොඩි කොල්ලෝ කුරුට්ටෝ කරන වැඩ කරද්දී රට්ටු එක එක කතා කියන හින්ද මට ඕනේ උනා මේක ටිකක් ඇඩ්වාන්ස් විදියට හදන්න... ඒ හින්ද තමා ඔය තව සෙන්සර් කෑලි ටිකක් වැඩිපුර එල්ලුවේ... කොහොම හරි ඉතින් ඒක සාර්ථක නැහැ... හැබැයි මම මේක  මගේ ෆෝන් එකෙන් වගේම ලැප්ටොප් එකෙන් කන්ට්‍රෝල් කරන්න හැදුවා..  කතා කලාම එන එකයි, ඉන්ටර්නෙට් එකෙන් කන්ට්‍රෝල් කරන එකයි කරන්න එච්චර අමාරු නැහැ.. හැබැයි මට කම්මැලියි.. පස්සේ ඉන්න ගමන් කරන්ඩ ඕනේ...

මේ වැඩේ හරි විනෝද ජනක වැඩක්... කෑලි බෑලි ඕනේ එකක් ඔන්ලයින් ගන්න පුළුවන් හින්ද ගෙදරට වෙලා ඉන්නකොට කරන්න හොඳ විනොදාන්සයක්...

මේ දවස් වල 3D ප්‍රින්ටරයක් ගන්නත් පොඩි මෙව්වා එකක් ඇති වෙලා තියෙනවා...  මොකද ඔය මට කරන්න හිතෙන සමහර වැඩ කරන්න ගියාම අදාළ කෑලි නැති උනාම වැඩේ එපා වෙනවා... අර දියුණු වෙන උත්සාහවන්ත මිනිස්සු වගේ නැති කෑලි සෑහෙන්න මහන්සි වෙලා හොයාගෙන කොහොම හරි වැඩේ කරන ගතිය පිහිටලා නැහැ... වැඩක් කරන වෙලාවට අදාළ කෑල්ල අතේ දුරින් නැති උන ගමන් කරන වැඩේ නතර කරලා දාන වස කම්මැලි කමකුත් එක්ක තමා ඉතින් මම මේවා කරන්නේ... හෙහ් හෙහ් ...

3D ප්‍රින්ටර් හදන විදිත් ඕනේ තරම් තියෙනවා... ඒ වගේ ප්‍රොජෙක්ට් එකක් පටන් ගන්න ආසයි,  හැබැයි  කම්මැලි කම ඊට වඩා ලොකුයි...  දැන් හෙන අඩු ගානට 3D ප්‍රින්ටර් තියෙන හින්ද හදන්න මහන්සි වෙන එක තේරුමක් නැහැ වගේ....


කොහොම හරි ඉතින් කොරෝනා තව කොච්චර කාලයක් ඇදෙයිද  කියල තවම විශ්වාසයක් නැති හින්දා තව මොන මොනවා හරි කරන්න පුළුවන් වෙයි... බලමුකෝ...        


      

Monday, February 08, 2021

කාල යක්ෂ - 11- අමුත්තෝ

මෙතෙක් කතාවේ සාරාංශයක් මෙතන තියෙනවා...

 9 වෙනි කොටසේදී අලෙන්ඩි ව පැහැර ගෙන ගිය කණ්ඩායම  ඇයව අමුතු ගොඩනැගිල්ලක් තුලට අරන් යනවා.. එහි යම් ප්‍රතිමා වන්දනාවක් මෙන්ම අධි තාක්ෂණික කර්මාන්තශාලාවකුත් ඇයට දකින්න ලැබෙනවා..  ඒ වගේම අමුතු ඇඳුමක් අද ගත්ත මනුස්සයෙක් ඇය සමග කතා කිරීමට කාමරයක් තුලට ආරාධනා කරලා ඇගේ වෙහෙස නිවා ගැනීමට ඇයට කාමරය ඉහලින් වූ නාන කාමරයක් වෙත යන්න කියනවා..

ඒ අතරේ ප්‍රයිකුල් ඇතුළු සෙබළ පිරිස එක දිගට එල්ල වෙච්ච අමනුෂ්‍ය ප්‍රහාර වලින් හොඳටම හෙම්බත් වෙලා විවේක ගන්න තීරණය කරනවා. ඒ අතරේ ප්‍රයිකුල් සහ සෙන්ට්‍රිනෝ ඊළඟට වෙන්න පුළුවන් ප්‍රහාරය ගැන සාකච්චා කරනවා. ඔවුන්ගේ අරමුණ වෙන්නේ කෙසේ හෝ ඒ ප්‍රහාරයෙන් ජීවිතය බේරා ගන්න එක.

10 වෙනි කොටසේ කර්වියෝ සහ විටාසෝ ඔවුන් රඳවා සිටි තැනින් උපක්‍රමශිලිව එලියට ගිහින් නිෂාට ඇමතුමක් දෙනවා. ඒ සිදුවීම් හැම දෙයක් ඇතුලෙම ලොකු කුමන්ත්‍රණයක් තියෙනවා කියල කර්වියෝ තේරුම් ගන්නවා. ඒ අතරේ නෙමින්දෙර් රජු නීෂා සහ ෆොර්මැටෝ එක්ක යනවා බ්‍රයිටෝ ව මරා දාල ඇලෙන්ඩි ව  පැහැර ගත්ත ලැබ් එක බලන්න. කර්වියෝ කලින් නීෂා ට  කියනවා ඔහුට ෆොර්මැටෝ ගැන සැකයක් තියෙනවා කියල. ලැබ් එකට ගිහින් එද්දී සිදුවන කතා බහේදී නිෂාටත්  ෆෝමැටෝ  ගේ හැසිරීම ගැන සියුම් සැකයක් ඇති වෙනවා.          

9 වෙනි කොටස ඉවර උනේ මෙහෙම 

එහි බිම එලා තිබුනු තද වර්ණයෙන් ‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍යුතු බුමුතුරුණු මත වූ පැතලි ආසන 4ක් විය. කාමරයේ බිත්ති යම් කිසි රටාවක් සහිත අකුරු සහ රූපාක්ශර වැනි සිතුවම් වලින් පිරී තිබිනි. එහි ඇතුලු බිත්තියෙ වූ වසා තිබුනු දොර හැරුනුකොට කාමරයෙහි වෙන කිසිවක් නොවීය. කුඩා ගිනි දැල් සහිත අමුතු ලාම්පු කාමරයේ කොන් වල තබා තිබුනි.

"මම හිතන්නෙ ඔබට දැන් මහන්සි ඇති. ඒ වගේම මේ සිද්ද වෙච්ච දේවල් නිසා ඔබ කැළඹිලා ඇති. පොඩ්ඩක් ඉන්න යැයි පැවසූ ජඩ්, අත්පුඩියක් ගැසීය.

කාමරයේ අඳුරු වහලය විවර වී තරමක වේදිකාවක් එහි හරි මැදට පහත් විය.

"උඩට ගිහින් සූදානම් වෙලා එන්න. ඊට පස්සෙ අපි කතා කරමු." ජඩ් කාරුණික ලෙස පැවසීය.

අද එතැන් සිට..... 

වෙහෙසට පත්ව සිටි ඇලෙන්ඩි නාන කාමරය තුල වූ කුඩා තටාකයට බැස සිය සිරුර සැහැල්ලුවට පත් කර ගත්තාය. ඇගේ සෑම ක්‍රියාවක්ම නීරීක්ශනය වන බව දැන සිටියත් මෙවෙලෙහි ඇය ඒ ගැන වද නොවූවාය. ඇයට අවශ්‍ය වී තිබුනේ නිදහසේ මද වේලාවක් ගත කරමින් සිදුවූ සහ සිදුවන සියල්ල ගැන සිතා බැලීමට සහ සියල්ල මොහොතකට අමතක කර සැහැල්ලු වීමටත් ය. කුඩා ජල තටාකයේ වූ පිරිසිදු ජලය ඇයට ඒ අවස්ථාව ලබා දී තිබිණි. 



ඉතිරි ටික කියවන්න මෙතෙන්ට යන්න ....

මේ කතාව මීට පස්සේ දිගටම මිඩියම් එකේ ලියන්න මම තීරණය කළා.  මේ විදියට  කොටසක් දැම්ම කියල පොඩි පෝස්ට් එකක් එක්ක ලින්ක් එක විතරක් බ්ලොග් එකේ දාන්නම්. ඒකට හේතුව මම මේක දිගටම බ්ලොග් එකේ දානකොට මට අනිත් දේවල් ලියන්න හිතෙන්නේ නැති එක.  මම කැමති මේ බ්ලොග් එක මට හිතෙන දේවල් හිතෙන වෙලාවට ඔහේ ලියල දාන තැනක් කරන්න. කතන්දර ලියන්න ගියාම මට ඒ ආතල් එක ගන්න බැහැ .... හෙහ් හෙහ් ..

කතාව උනන්දුවෙන් බලන අයට සිදුවන පොඩි මෙව්වා එකට මගේ බලවත් කණගාටුව... තරහ නැතුව ඔය ලින්ක් එක ක්ලික් කරලා මිඩියම් එක බලන්න කියල ඉල්ලා සිටිනවා...  මිඩියම්  එකේ කමෙන්ට් කරන්න අපහසු නම්  බ්ලොග් එකේ ඕනෑම පොස්ට් එකක කමෙන්ට් එකක් දාන්න... 

මේ විදියට අත්හදා බලන්නම් කොටස් කිහිපයක්...  

  

Monday, January 11, 2021

බදුල්ල නයිට් මේල්


බදුල්ල නයිට් මේල් එක ගැන ෆේස්බුක්  එකේ ළඟදී දැකපු  ෆොටෝ ටිකක් හින්දා  මගේ පරණ මතක ආයේ අලුත් වුණා. 

බදුල්ල නයිට් මේල්  එකේ ගිහින් උදේ පාන්දර එළිවෙන කොට කඳුකරයේ ලස්සන නොදැකපු කෙනෙක් ඉන්නවනම් ඉස්සෙල්ලා ඒක කරලා ඉන්න. මම හිතන්නේ ලංකාවේ කෙනෙකුට ගන්න පුළුවන් අමතක නොවෙන අත්දැකීමක් ඒක.

දැන් මේ නොරටක හිර වෙලා හිටියට මමත් කඳුකරයේ උපන් කොල්ලෙක්.  

ඔබ 1960-80 අතරේ හපුතලේ පළාතේ ජිවත් වෙච්ච වැඩිහිටි කෙනෙක් නම් සමහර විට ඒ කාලේ හපුතලේ හේරත් විදියට ගොඩක් අය අඳුරන අපේ තාත්තව මතක ඇති. ඒ කාලේ දේශපාලන ලෝකේ,  ඒ පළාතේ හිටපු ජනප්‍රිය චරිතයක් වගේම, දේශපාලන රැස්වීම් වලට නැතුවම බැරි  අති දක්ෂ කථිකයෙක් අපේ තාත්තා.  තාත්ත ගැන නොකියා මට හපුතලේ ගැන කියන්න බැරි නිසයි මේ චුට්ටක් කිව්වේ. තාත්ත ගැන මම ඉස්සරහට ලියන්නම්.

මම ඉපදුනේ හපුතලේ උනාට හැදුනේ වැඩුනේ කොළඹට කිට්ටුව අපේ අම්මලාගේ ගමේ. මම ඉපදිලා අවුරුදු 2ක්  විතර යද්දී තාත්තා හපුතලේ අතෑරලා අම්මලාගේ ගමේ ගෙයක් හදාගෙන පදිංචි වෙච්ච නිසා  අපි හපුතලෙන් දුරස් වුණා. ඒත් ඒක හින්ද මට මං හැදුනු  ගමේ හිටපු  මගේ යාලුවෝ සෙට් එකට  නොලැබුණ විදියට කෝච්චියේ යන්න පුළුවන් උපන් ගමක් ලැබුණා.

ඒ කාලේ තරමක් වියදම් අධික වැඩක් වෙච්ච කොච්චි ගමන් අපිට එතරම් කරදරයක් නොවුනේ අම්මට ඔෆිස් එකෙන් වොරන්ට් ලියා ගන්න පුළුවන් වෙච්ච හින්දා. මට මතකයි අම්මා ඔය වොරන්ට් ගැන හරියට කතා වෙනවා. මට ඒ දවස් වල ඒ මොනවාද කියල ඒ හැටි අවබෝධයක් තිබ්බේ නැහැ ( බොරු කියන්නේ මොකටද අදටත් මම දන්නේ නැහැ ඔය වොරන්ට් කියන්නේ මොනවද කියල ... හෙහ් හෙහ් )

කොහොම හරි ඉතින් අම්ම අපි 4 දෙනාට වොරන්ට් ලියාගෙන නයිට් මේල් එකේ හපුතලේ යනවා.

හපුතලේ යෑම කියන්නේ මට කවදාවත් එපා නොවන වැඩක්. විශේෂයෙන් කෝච්චියේ යන එක. පොඩි කාලේ බස් එකේ යද්දී නම් බලන්ගොඩින්  එහා ටික තනිකරම වමනේ ගොඩක් වුනත්, බස් එකෙන් බැහැල ගෙදරට යන කොට දැනෙන සුවඳ, හීතල, වටපිටාවේ ලස්සන හැමදාම අර වමනේ අපහසුව අමතක කරලා දැම්මා.   කෝච්චිය කියන්නේ හැබැයි වමනේ ප්‍රශ්න නැති තනිකරම ආතල්ම ගමනක්.

මට මතක විදියට නයිට් මේල් එක කොළඹ කොටුවෙන් රෑ 8.15 ට කොහෙද පිට වෙනවා. ඉතින් ඔය හපුතලේ යන දවස් වලට අපි ගෙදරින් හවස 5 ට විතර පිටත් වෙනවා. අපේ ගෙදර තිබ්බේ ප්‍රධාන පාරෙන් 900m  විතර දුරින් හින්ද ලොකු ට්‍රැවලින් බෑග්  එහෙම උස්සගෙන ඔය ටික පයින් යද්දී ගමේ හැමෝම දැනගන්නවා අපි හපුතලේ යනවා කියල.  ඔන්න ඉතින් ගෙදරින් එලියට බැහැපු  වෙලාවේ ඉඳල මගදී  හම්බෙන හැමෝම,

"ආ කට්ටියම ගමේ යනවා වගේ ...."

අපේ තාත්තා .. "ඔව් මේ ගෙවල් පැත්තේ ගිහින් එන්න කියල..."

ආ කවද්ද එන්නේ ..

දවස් දෙක තුනකින් එනවා ...

හා හොඳයි හොඳයි ...

"මෙන්න මේ ඉලන්දාරියට දෙන්න ඔය බෑග්  එකක් උස්සන් යන්න .."

එහෙම කියල මගේ ඔලුවත් පොඩ්ඩක් අත ගාල තමා ඔය ගොඩක් වැඩිහිටි උදවිය යන්නේ...

අපරාදේ කියන්න බැහැ ඔය දුර යද්දී අවම 10 පාරක් වත් ඔය ටික කියවෙනවා

ඔය ඔහොම යද්දී හම්බ වෙච්ච එක සීය කෙනෙක් හිටියා. ඒ දවස් වල එයාට කිව්වේ පොඩි මහත්තය කියල...    

අඩි 6කට වඩා උස කළු කෙට්ටු චරිතයක්. කොයි වෙලේ බැලුවත් සුරුට්ටුව කටේ. ඉතින් ඔය මනුස්සය මගදී හම්බ උනොත් , ඔය ටිකට අමතරව අපේ අම්මයි අක්කයි "අම්මෝ සුරුට්ටු ගඳ කියලත් කියනවා.. " හෙහ් හෙහ් 

මම  නම් ඒ සුරුට්ටු  සුවඳට හෙන ආසයි. තව චුට්ටක් විතර ලොකු වෙලා හොඳ කියුබන් සුරුට්ටුවක්ම උරන්න කියල තමා මම නම් හිතාගෙන ඉන්නේ..

ඉතින් ඔහොම බස් එකේ ඇවිල්ල කොහොම හරි 7 විතර වෙද්දී අපි කොටුව ස්ටේසමට එනවා.  ඒ  ආපු ගමන් අපේ තාත්තට කොහේ හරි කඩේකින් කන්න ඕනේ වෙනවා.  අම්ම එදාට වැඩට නොගිහින් හදන එළවලු රොටි, රෑට කන්න උයා ගන්න බත් මුල්, බිස්කට් ජාති එහෙම මොනවා තිබ්බත් අපේ තාත්තට කඩේකට ගිහින් මොනවා හරි කාල ප්ලේන්ටියක් බොන්න ඕනෙම වෙනවා. ඉතින් අම්ම බනිද්දි යනවා ඔය බස් ස්ටෑන්ඩ් එකේ එක කිට්ටුව තියෙන කඩේකට..  ඒ දවස් වල කොත්තු රොටි කියල ජාතියක් නම් තිබ්බද කියල මට මතක නැහැ. හැබැයි ඉතින් කොටුවේ කඩවල තියෙන නානාප්‍රකාර කෑම ජාති වල සුවඳ මේ දැනුත් දැනෙනවා වගේ.

ඔය කෑමට අමතරව තාත්තා බුලත් විට කනවා. ඉතින් බුලත් විටක්, දෙකක් එහෙම දැක්කොත් ගන්නවා. ඊට පස්සේ ඉතින් කෝච්චිය එනකම් බලන් ඉන්නවා. 

කෝච්චියට නැගල ඉන්නකොට ඉස්සෝ වඩේ, කඩල එහෙම ආවම අම්ම බනිද්දි ඒවත් ගන්නවා. ගමන පටන් ගත්තම ඉතින් අක්කයි මායි රණ්ඩු වේවි ඕවා කකා යන එක තමා කරන්නේ.  කෝච්චියේ ගමන පටන් ගත්තම ජනේලෙන් එන හුලං පාරත් වැදී වැදී පාර දෙපැත්තේ පාස් වෙන ගෙවල්, වාහන , කළු වරට පේන ගස් කොලන් දිහා බලාගෙන යන එක මට නම් හරි විනෝද ජනක වැඩක්. වැදගත්ම දේ තමා බස් වල යද්දී වගේ නෙමේ කෝච්චියේ ෆුට් බෝඩ් එකේ යන එකට අම්මයි තාත්තයි වැඩිය විරුද්ධ වෙන්නේ නැති එක. මුලින්ම යද්දී තාත්ත ඇවිල්ල අතින් අල්ලන් මට ෆුට් බෝඩ් එකේ යන්න ඉඩ දෙනවා. සමහර දවස් වලට තාත්තා එක්ක පත්තර කොලයක් එලාගෙන ෆුට්බෝඩ් එක ළඟ බිම වාඩි වෙලත් ගිහින් තියෙනවා. මට මතකයි ගොඩක් වෙලාවට කෝච්චියේ බිම මිනිස්සු වාඩි වෙලා යනවා. ගොඩක් වෙලාවට දෙමළ මිනිස්සු තමා. මට මතකයි අපි සීට් වල වාඩි වෙලා යද්දී බිම ඉඳගෙන යන ඒ මිනිස්සු දැක්කම මට හරි අප්සට්... හැබැයි ඉතින් මාත් බිම ඉදගෙන යද්දී ඒක ගානක් නැති වෙනවා.  

ගමනේ මුල් හරිය ඔය විදියට ගිහින් ටිකෙන් ටික බිම් ගෙවල් අහුවෙද්දී ඔන්න හූ කියන වැඩේ පටන් ගන්නවා. බිම් ගේ ඇතුලෙන් යද්දී ජනේලෙන් ඔලුව දාල හූ කියන එක හරි ජොලි වැඩක්. අක්කයි මායි තරඟෙට හූ කියනවා. මට මතකයි කෝච්චිවල යන ගොඩක් ළමයි වගේම ලොකු අයත් ඒ දවස් වල ඔය හූ කියන වැඩේ කරනවා. දැන් නම් දෙමව්පියෝ එහෙම කරන්න දෙනවද දන්නේ නැහැ. අපිට නම් අම්මයි තාත්තයි තමා ඕව පුරුදු කලේ. කොටින්ම මට දැනටත් කාර් එකේ උමගක් අස්සෙන් යද්දී ඔය හූ කීමේ ආසාව එනවා. සමහර දවස් වලට එහෙම හූ කියනවා කාර් එක ඇතුලෙත්... ඒවා හරි ජොලි වැඩ..

ගමන අතර මගදී ඉතින් ගෙනාපු බත්මුලක් , පාන් ටිකක් එහෙම කනවා. ගොඩක් වෙලාවට කෝච්චිය සිග්නල් පරක්කු වෙලා නතර කරන් ඉන්නවනේ. ඒක තමා ඒ දවස් වල එපාම කරපු වැඩේ. අනිත් එක ඔය පේරාදෙණියේදී ද කොහෙද මොකක් ද මාරුවක් තියෙනවා නේද බදුලු යන කෝච්චියේ.. ඒකත්  එපා වෙන වැඩක්.. මොකද පොඩි කාලේ වෙලාව යන්නේ හරි හෙමින් නේ...  නතර කරගෙන ඉන්නකොට එපා වෙනවා.    ඊට අමතරව ඔය ස්ටේෂන් වල නතර කරපුවහම එක දොරකින් බැහැල ගිහින් අනිත් දොරෙන් නැගල එන එක එහෙම  හරි ලොකු වැඩක් වගේම ජොලි වැඩක්...  

ඔය අතරේ සැරෙන් සැරේ ගිහින් පොඩ්ඩක් නිදත් ගන්නවා. 

අපි එක සැරයක් හෝ දෙසැරයක් නිදන මැදිරි බුක් කරගෙන ගියා. මට මතක විදියට හපුතලේ පොඩි අක්කගේ වෙඩින් එකට යද්දී එහෙම ගියා  ඒ වෙඩිමේ  ජය මංගල ගාථා කියන්න හිටියේ අපේ අක්කයි, ලොකු අම්මගේ දුව වෙච්ච චූටි අක්කයි, තව අක්කගේ යාලුවෙක් වෙච්ච ගීතානි අක්කත් හිටියද මන්ද, කොහොම හරි ඔය ගමනේදී අපි ගියේ නිදන මැදිරි බුක් කරන් තමා ගියේ .. ඒ ගමනට නම් අපේ නංගිත් ආවද කොහෙද අපිත් එක්ක කෝච්චියේ යන්න.  නිදන මැදිරි ගමන හරි ජොලි මොකද කට්ටිය ගොඩයි නේ.. උඩ ඇඳයි යට ඇඳයි ද කොහෙද තිබුනේ.  අපි කට්ටිය සිංදු කිය කිය, ගෑනු පිරිමි මල් පලතුරු දදා තමා  මුළු රෑම ගමන ගියේ... මං හිතන්නේ කාඩ් ගහන වැඩෙත් කළා. ඒ වෙද්දී  අපේ තාත්තා කාඩ් කුට්ටමේ සෙල්ලම් සෑහෙන ගොඩක් අපිට උගන්නල තිබුනේ. ඒ දවස් වල අපේ ගෙදර තමා කට්ටිය කාඩ් ගහන්න සෙට් වෙන්නේ, ඕමි, බුරුවා, 304, තව අර කොළ පෙරලන සෙල්ලමක් තිබ්බා, හෙන ගොඩක් සෙල්ලන් ඒ දවස් වල දැනගෙන හිටියා...  කොටින්ම එලි වෙනකම් නින්දක් නැතුව නටනවා එහෙම දවස් වලට 

ඉතින් ඔහොම යන නයිට් මේල් ගමනේ මම ආසම ටික එන්නේ උදේ පාන්දර... මම හිතන්නේ කෝච්චිය හපුතලේ ස්ටේෂන් එකට යද්දී පාන්දර 5.30-6.30 වගේ වෙලාවක් වෙනවා.. ඒ වෙද්දී කඳු අතරෙන් ඉර එළිය  ලාවට වැටීගෙන,  කැලෑවයි,  මිදුමයි  අස්සෙන් කෝච්චිය යන එක තරම් ලස්සන  අත්දැකීමක්  මට නම් මතක් කර ගන්න බැහැ... ඒ පරිසරෙන් එන සුවඳ තාමත් දැනෙනවා වගේ...  ඒ වෙලාවට කොච්චි පාරේ ඉන්න මිනිස්සු හිනා වේවි අත වනනවා. පරිසරයේ තියෙන්නේ පුදුම නැවුම් ගාම්භීර බවක්.. ඔය නයිට් මේල්  ගමනට මම ආස ඔන්න ඔය කොටස හින්ද..    ඊට පස්සේ හීතලේ වෙව්ල වෙව්ල හපුතලේ ස්ටේෂන් එකෙන් බැහැල ඉන්න එකත් ඒ වගේ... පුදුම සුන්දර හැඟීමක් ඒක.

හපුතලේ ස්ටේෂන් එකේ ඉඳල තාත්තගේ මහ ගෙදරට ටිකක් දුරයි.  ස්ටේෂන් එකෙන් බැහැල පොඩ්ඩක් එලියට එද්දී ගොඩක් දවස් වලට තාත්තව දන්නා අය හම්බ වෙනවා. කීප වතාවක් ඒ අයගේ වාහන වල අපිව ගෙනත් බස්සපු අවස්ථා තිබුණා. ඒ කාලේ ඉතින් වෑන් එකක වගේ ගමනක් යන්න ලැබෙන එක අමුතුම විදියේ ආතල් එකක් නේ.. එහෙම කවුරුවත් සෙට් වුනේ නැත්නම් බස් එකේ. තාත්තගේ මහ ගෙවල් තිබුනේ හල්දුම්මුල්ල,  වල්හපුතැන්න මහා විද්‍යාලේ ගාවින් ඇතුලට යන්න තියෙන පාරේ. ඒ කියන්නේ හපුතලේ ටවුන් එකේ ඉඳල කොළඹ පාරේ. ඔය ගමන බස් එකේ එද්දී බෙරගල හරිය එනකොට හෙන බයයි ඒ දවස් වල. පාර හදන්න කලින් ඒ ටික හරි පටුයි. මහා ප්‍රපාතේ පේනකොට ඉස්සර හරි බයයි. දැන් නම් එහෙම ගතියක් දැනෙන්න නැහැ ඒ පාරේ යද්දී.  




මට මතක විදියට ඔය බස් එන්නේ හාල්අටුතැන්නට විතරයි. දිගටම එන බස් එකක් හම්බ වුනේ නැත්නම් එතනින් බැහැල ඒ ටික පයින්. ඉතින් අර බෑග්  ටිකත් උස්සන් බස්සෙකෙන් බැහැල එන ටිකත් අර මුලින් ගමන පටන් ගත්තා වගේම තමා..

"අහ්... හේරත් මහත්තයා... ගොඩක් කාලෙකින්..."

"දැන් එන ගමන් ද ..?"

"දැන් කොළඹ නේද ඉන්නේ...?" 

" නයිට් මේල් එකේද  ආවේ..."

"මේ පුතා ද ...?" දුව නම් දැන් හරි ලොකුයි නේ.. 

"කවද්ද අපහු යන්නේ... ? "

ඔය ප්‍රශ්න ටිකට අමතරව හම්බ වෙන පුද්ගලයා අනුව තව තව එකතු වෙනවා. සමහර වෙලාවට  ඉතින් දේශපාලන කතාත් ඇදිල ඇවිල්ල තාත්තත් කතාවට සෙට් වෙනවා.. 

ඔහොම අඩුම තරමේ දහ පාලොස් දෙනෙක් එක්කවත් මග නතර වේවි කතා බහ කර කර තමා ගෙදරට යන්නේ... 

මට හොඳට මතකයි අපි තාත්තත් එක්ක අන්තිමට ඔහොම ගිය ගමනේදී කතා වුනා ඊළඟ සැරේ එද්දී බෝඩ් එකක  ඔය ප්‍රශ්න ටිකට උත්තර   ලියාගෙන අරන් එමු කියල... හෙහ් හෙහ්.. මම හිතන්නේ ඒ වෙද්දී මම A/L  කරන්න කිට්ටුවද කොහෙද.

මේක ලියද්දි මතක් වෙච්ච තව සිද්දියක්. එක සැරයක් ඔහොම ආපු ගමනකදී තාත්තා කිව්වා ඉදල්ගස්හින්න ස්ටේෂන් එකෙන් බැහැල ඔය හල්දුම්මුල්ලට එන්න පුළුවන් කියල. ඉතින් අපි එදා හපුතලේ ස්ටේෂන් එකට යන්නේ නැතුව ඉදල්ගස්හින්න ස්ටේෂන් එකෙන් බැහැල ස්ටේෂන් එකට පිටි පස්සෙන් තිබ්බ පොඩි අඩි පාරක් දිගේ හෙන පල්ලමක් බැහැගෙන ආවා. වතු වල වැඩ කරන මිනිසුන්ගේ ලයින් කාමර අස්සෙන් ගල් උඩ නැග නැග ආපු ඒ ගමනත් කවදාවත් අමතක නොවන ගමනක්. මට මතකයි ඒ ලයින් වල හිටපු පොඩි ළමයින්ට අපි ළඟ තිබ්බ බිස්කට් එහෙම දුන්නා.  මට ඒ පාර කොහෙටද වැටෙන්න කියල මතක නැහැ හැබැයි එතන ඉඳල  ගෙදරට පයින් යන්න පුළුවන් කම තිබ්බා.        

ඉතින් නයිට්මෙල් එකෙන් බැහැල ඔය විදියට පාර දිගේ ගමේම මිනිස්සු එක්ක කතා කර කර පයිනස් කැලයක් අස්සෙන් ගිහින් යන්න තිබ්බ තාත්තගේ ගෙදර සහ තාත්තගේ අක්කා හිටපු ගෙදරට තමා අපි යන්නේ. තාත්තගේ ගෙදර මම පොඩි කාලේ ඉඳලම අතැරලා දාල තිබුනේ. පොඩිම කාලේ එහෙ හිටියා ඇල්බට් සියා කියල තාත්තගේ මාම කෙනෙක්. එයා මැරුණට පස්සේ ඒ ගෙදර කවුරුත් හිටියේ නැහැ. අපි ගිහින් නතර වුනේ තාත්තගේ අක්කගේ ගෙදර. 

ඒ ගෙදරත් එක්ක තව අපුරු මතක ගොඩක් තියෙනවා... ලිප්බෝක්කක් ලඟට වෙලා හීතලේ උණු කෝපි බිබී නැන්දම්මා (තාත්තගේ අක්කට අපි කිව්වේ නැන්දම්මා කියල..) උයල දෙන රතු කැකුළු බතුයි,  ගෝව කොළ මැල්ලුමයි, ඔය තව මොකක් හරි හොද්දක් එක්ක බත් කන එක,  ලස්සන වසිලිස්සා, තොල්යා සහ ඔහුගේ යහළුවෝ, මගේ හපන්කම්.. මම රුසියන් කතා ඔක්කොම කියෙව්වේ එහෙදි...  පයිනස් කැලෑවේ සුවඳ, ගෙදරට පල්ලෙහා තිබ්බ දොලෙන් නාපු හැටි... තව කතන්දර ගොඩක් මතක් වෙනවා... හෙහ් හෙහ් ..        

කවද හරි ටයිම් ට්‍රැවල් කරන්න පුළුවන් උනොත් මම ඉස්සෙල්ලම යන්නේ මෙන්න මේ කාලෙට....            


Tuesday, December 22, 2020

කාල යක්ෂ - 10 - කුමන්ත්‍රණ


9 වෙනි කොටසට 

සෙමින් සෙමින් වැහි පොද වැටෙමින් අහස අඳුරු වී ගෙන අයුරු ඔහුට දැනුනේ මහා හඩින් කෙටු අකුණක හඩ නිසාවෙනි. ඒ වෙන විට බාගෙට හදමින් තිබු කුඩාරම් දුටු ඔහු වැස්සෙන් බේරීමට තැනක් සොයා ගැනීමට සිතුවේ සියලු මළකුණු සෝදා හැරීමට තරම් ළඟ එන කුණාටුව ප්‍රබල බව දුටු හෙයිනි.

"සෙන්ට්‍රිනෝ ඔය වැස්සට කලින් මෙතෙන්ට වරෙන්. මට උඹට දෙයක් කියන්න තියෙනවා. මදක් එපිටෙන් වූ ගල් කුලක් යටට යමින් ඔහු කෑ ගැසුවේය.

අද එතැන් සිට ...

එය තරමක් විශාල ගල් කුලක් ඌ අතර ඇතුලට ගිය ප්‍රයිකුල් ළඟ තිබු ගල් ඇන්දක සිටි කුඩා කෘමින් කිහිප දෙනෙකු ගසා දමා එහි වාඩි විය... එවිටම ඇතුලට පැමිණි සෙන්ට්‍රිනෝ ද සිය ආයුද සියල්ල පසෙකලා වෙහෙස නිවා ගැනීම පිණිස අසල වූ පස් කණ්ඩියක් මත වාඩි විය... තරමක් ඇතුලට හැරී  තිබුණු ගුහාව දෙස විමසිලිමත්ව බැලූ සෙන්ට්‍රිනෝ සිය ගමන් මල්ලෙහි වූ ශක්ති ජනක පානයක් ගෙන ප්‍රයිකුල් දෙසට විසි කළේය. ඔවුන් දෙදෙනාම ඈතින් පෙනෙන කඳු වැටිය  වසාගෙන එන කළු වැහි වලාව දෙසත්, යුහුසුළුව කුඩාරම් ගසන සිය සෙබළු දෙසත් බලා සිටියේය.

"ඊළඟට මොකක් වෙයි ද ?"  සිය ශක්ති ජනක පානයේ අවසන් උගුරත් ගිල දමා සෙන්ට්‍රිනෝ ඇසුවේය...

"මොකක් වුනත්, උඹයි මමයි එක්ක තව දෙතුන් දෙනෙක් වත් බේරෙන්න ඕනේ... මම හිතන විදියට මේ අවසාන කඩ ඉම පනිනවත් එක්කම, අපිට ඔය කියන සර්කොෆගස් එක ට යන මාර්ගය විවෘත වෙන්න ඕනේ..." ප්‍රයිකුල්  පැවසීය.

"උඹ හිතන විදියට මොකක් වෙන්න පුළුවන් ද ? මට නම් මේ වෙච්ච දේවල් වලට වඩා තව මොනවා වෙන්නද කියල හිතා ගන්න බැහැ... අර බලපන් අර ගෙනියන මල කඳේ ඔළුව දිහා, කෝ ඇතුලේ තිබ්බ මොලේ , කෝ අර ආපු මැස්සන්ගේ මළකුණු ?... මේ මොන භූත වැඩ ද බන් .." සෙන්ට්‍රිනෝ අසහනයෙන් යුතුව පැවසීය.

"උඹ දැන් හැසිරෙන්නේ මොකුත් දන්නේ නැහැ වගේනේ...  මේ වැඩේ පටන් ගන්නකොටම අපි දැනගෙන හිටියනේ භයානක දේවල් වලට මුණ දෙන්න වෙනවා කියල...ඊළඟට වෙන දේ උඹටයි මටයි හිතා ගන්නවත් බැරිදෙයක් වෙයි හැබැයි මොන විදියෙන් හරි අපි බේරෙන්න ඕනෙ. මට ඔය පරණ මිත්‍යා කතා ටික හරියට මතක නෑ. නමුත් මම දන්නවා මේ හැම අවස්ථාවකදිම මැරෙන්නෙ නියමිත පිරිසක්. ඒ කියන්නෙ අවසානේට ඉතිරි වෙන කීප දෙනෙක් ඉන්නවා. අන්න ඒ ගොඩේ අපි ඉන්න ඕනේ.."

"ඉතින් දැන් උඹ මොකක් ද කරන්න හදන්නෙ..?"

"මම දැන් ඉඳල හිතන්නෙ මං ගැන විතරයි. සෙබලු ආරක්ෂා කරන්නවත්, අනිත් උන්ව බේරන්නවත් මම යන්නෙ නෑ... මම දන්නවා උඹ කියයි මම මහ ජරා නායකයෙක් කියල, හැබැයි මේ වෙලාවෙදි අපි අනුන් වෙනුවෙන් මැරෙන එක මෝඩ කමක්.. උඹට ඕක කියන්නයි මට ඕනෙ වුනේ..  බැරි වේලාවත් මලොත් උඹ කොහොම හරි ජීවත් වෙන්ඩ බලපන්.. " ප්‍රයිකූල් කීවේය.

"හ්ම්ම්.. මම දන්නවා කොහොමත් නායකයෝ කියන්නෙ අන්තිමට තමන් ගැන හිතන ජාතියක් කියල.. මට ඕනෙ වුනේ එහෙම නොවන නායකයෙක් වෙන්ඩ. නමුත් උඹ කියන දේ ඇත්තක් තියෙනවා."

****

"ඒ  ඩාකි, උඹ එහෙනම් බේරුණා..." වැල්  ජෝන්  සිනාසෙමින් සිය සගයා වෙත ආවේය. ඔහුගේ ලේ වැකුණු සන්නාහය සෑහෙන ලෙස ඉරී ගොස් තිබුණු අතර  එක කකුලක දරුණු කැපුමක් විය.   "ඔක්ස්ෆොගේ  පිහිටෙන් මාත් බේරුණා... මට නම් හිතා ගන්න බැහැ මම ඊයේ රෑ කොහොමද බේරුණේ  කියල.  කොහොම වුනත්  උඹයි මමයි සෑහෙන වාසනාවන්තයි... " 

"හ්ම්ම්..." ඩාකි කෙඳිරි ගෑවේය. ඔහු සිටියේ හෙම්බත්වය.. වැස්සට පෙර මළකුණු ගොඩ ගසා ගිනි තැබුමට ඔහු වෙහෙසිමත්, ඉතා අවාසනාවන්තව මියගොස් සිටි සිය සගයන් දැකීමත් ඔහුව මහත් සේ කම්පනය කොට තිබිණි.   

ඈතින් එන කුණාටුව සහ වැටෙමින් තිබුණු වැසි පොද මහා මුසල බවකින් පරිසරය වෙලාගෙන තිබිණි. ඉතිරි වී සිටි සෙබළු වැස්සෙන් බේරී මදක් විවේක ගැනීමට යුහුසුළුව කුඩාරම් අටවමින් සිටියෝය.  

තව දුරටත් වැඩ කිරීම එපා වී සිටි ඩාකි අසල වූ කුඩාරමක් තුලට වැදී එහි වූ සංකෝචිත මෙට්ටයක් ගෙන කුඩාරම් පොලවේ එලා ගත්තේය. බොත්තම් එබූ සැනින් ඇකිලෙන සහ දිගහැරෙන මේ මෙට්ට සෑහෙන තරම් සුව දායක විය. ඔහු පසුපසින් පැමිණි වැල් ජෝන් ද සිය ඇඳුමේ එල්ලාගෙන පැමිණි කුඩා මෙට්ට පැකට්ටුව ගෙන ඒ අසලින්ම එලා ගත්තේය. කූඩාරම තුල තවත් සෙබලුන් කිහිප දෙනෙක් තැන් තැන් වල විඩා නිවමින් සිටියෝය.

"මම දැක්කා ප්‍රයිකූල් සෙන්ට්‍රිනෝ එක්ක කූඩාරමකට නෑවිත් ගල් ගුහාවකට යනවා. මට පේන්නෙ මෙතන මොකක් හරි අපි නොදන්න දෙයක් සිද්ද වෙනවා." හාන්සි වී තම අතෙහි වූ කැපුමකට පෑස්සුම් පටි ලෙස ඔවුන් හැඳින්වූ ස්ටිකරය අලවමින් වැල් ජෝන් පැවසීය.

"හ්ම්ම්.. ඩාකි නැවතත් හූමිටි තිබ්බේය.

"කොහොමත් මේ විදියට මිනිස්සු මැරෙන එක ප්‍රයිකූල්ට වුනත් දරා ගන්න අමාරුයි. " කූඩාරම් වහලය දෙස බලමින් වැල් ජෝන් කීවේය.

"මම අහල තියෙන විදියට ස්කෘලොකගෙ සාපය කියන්නෙ මේකට තමා. ඔහු, මේ සියලු අමනුෂ්‍ය බලවේග ක්‍රියාත්මක කරන්නෙ මිනිස්සු තමන්ගෙ මිනීවල හොයන එකෙන් වලක්වන්න. "  ඩාකි පැවසීය.

ඔය පරණ කතා ඇත්ත නම් අපිට තව එක මර උගුලක් පනින්න තියෙනවා. ඊට පස්සෙ තමා ඔය මිනීවල තියෙන තැනට යන්න පුළුවන් වෙන්නෙ. ඊට පස්සෙ මොනව වෙයි ද කියල දන්න කෙනෙක් නෑ.. 

කිසි දිනෙක එය නොකරනු කියලනේ පොතේ තියෙන්නෙ.. 

"දැන් කාලේ මිනිස්සු ඔය පරණ කතා වලට තැනක් දෙන්නෙ නෑ ඩාකි. හැමදේම තාක්ෂනෙන් කරන්නනෙ බලන්නෙ..හැබැයි මං එකක් කියන්නම් අපි කොහොමත් හරි මේ මර උගුල් වලින් බේරිලා ආපහු ස්කෘලොක්ට පණ දුන්නොත් අපේ නම් ඉතිහාස ගත වෙනවා.. ' 

"ඉතිහාස ගත වෙන්න පුළුවන් ඉතින් ජිවත් වුණොත්..." ඩාකි හිස් බැල්මකින් යුතුව පැවසීය .


********************


"කර්වියෝ, කොහොමද දැන් මේ මනුස්සයට බැලස්ටිකා ප්‍රයිම් එකක් පෙන්නන්න හදන්නේ    තම මිතුරාගේ ක්‍රියාව දෙස බලාසිටි විටාසෝ ඇසීය...

"මේ මනුස්සයා අපිව එළියට දැම්මොත් ඕක පෙන්නන එක නම් මහා දෙයක් නෙමේ.  මගේ ළඟ තියෙනවා අර සේප්පුවේ තිබ්බ විදියේ ත්‍රිමාණ ආකෘතියක්.  මට හිතෙනවා මිනිහා ආපහු එයි කියල... බලමුකෝ .. "

"ඇත්තටම කවුද බ්‍රයිටෝව මැරුවේ... මට තාම හිතා ගන්න බැහැ බ්‍රයිටෝ නැහැ කියල..." විටාසෝ කණස්සලෙන් යුතුව ඇසීය.

"හ්ම්ම්... අපි නොදන්නා තව පිරිසක් මෙතන ඉන්නවා විටාසෝ ... බ්‍රයිටෝ ගේ මරණය  පොඩි දැනුම් දීමක් කියල මට හිතෙනවා.

"රජ්ජුරුවන්ගේ සේනාවට තාම අලෙන්ඩිව හොයා ගන්නත් බැරිවෙලා මට පේන්නේ... අපිව මෙහෙම තියාගෙන ඉන්නේ ඒකයි..අනිත් එක බ්‍රයිටෝගේ මරණෙට අපිව සැක කරන එක  හරි මෝඩයි කියල නෙමින්දෙර් රජ්ජුරුවන්ට තේරෙන්න ඕනේ . මං හිතන්නේ  ෆොර්මැටෝගේ සම්බන්ධයක් තියෙනවා මේ දේවල් වලට . " කර්වියෝ කල්පනාකාරීව පැවසීය. 

"ෆෝර්මැටෝගේ  ලැබ් එකේනේ රජ්ජුරුවන්ගේ පරීක්ෂණ ඔක්කොම කෙරෙන්නේ. ඇලෙන්ඩි, බ්‍රයිටෝ අපි ඔක්කොම කෙලින්ම   ෆොර්මැටෝට වැඩ නොකලට, එයා දන්නවනේ අපි රජුට විරුද්ධව මොකුත් කරන්නේ නැහැ කියල. අනිත් එක අපි කරපු සමහර පරීක්ෂණ වලින් හොයා ගත්ත දේවල් කෙලින්ම අපි එයාට දීලත් තියෙනවා. මම හිතන්නේ නැහැ ෆෝර්මැටෝ  එහෙම මිනිහෙක් කියල. මොකද අපි ඔක්කොම සයිඩන් ලානේ. ඔය දේශපාලන හරි රජුගේ බෑනා වෙන්න ඉන්න එක හරි ගැනට වඩා සයිඩන් කමට ෆෝර්මැටෝ සලකන්න ඕනේ..."  විටාසෝ නුරුස්නාවෙන් පැවසිය.

"ඒක මගේ සැකයක් විතරයි... " කර්වියෝට පැවසීමට හැකිවුයේ එපමණකි.

අගුල කරකැවී දොර හැරිණි.

"තමුසෙලා දෙන්න.. එනවා. වෙන තැනකට මාරු කරන්න වෙනවා"

ආරක්ෂකයා නැවත පැමිණ ඔවුන් දෙදෙනාට අණ දුන්නේය.

කර්වියෝ විටාසෝ වෙත ඇසක් ඉඟි කර වහා දොර වෙත ගියේය.

"හ්ම්... ඉස්සර වෙනවල.. ඔහු මිතුරන් දෙදෙනාව මාංචු පටි වලින් අල්ලාගෙ සෙමින් පසුපසට විය. ස්වයංක්‍රීය දොර ඉබේ වැසී ගියේය.

"මම කියන දේ හොඳට අහගන්නවල. සෙල්ලම් කරන්න හදන්න එපා..."

"මම තව ටිකකින් වැඩ ඉවර වෙලා යනවා. අර ඉස්සරහ තියෙන ගේට්ටුව පහු වුනු ගමන්  අලුත් වැඩියාවකට  මේ ප්‍රාකාරේ කඩපු තැනක් තියෙනවා. එතන මුරට හිටපු එකාව මම එලියට යැව්වා. මම එතෙන්ට ගිහින් මේ පටිය ගලවනවා. තමුසෙලා දෙන්න ගිහින් මට බැලස්ටිකා ප්‍රයිම් එක අරං හරියටම තව  තව පැයකින් මේ ප්‍රාකාරේ කෙළවර වෙන තැන තියෙන යාත්‍රාඅංගනයට එන්න ඕනේ. මතක තියා ගන්නවා, මම අයින් කරන්නේ මාංචුවේ පටිය විතරයි. ඔය ඉලෙක්ට්‍රොනික් මාංචුවෙන්  මට  තමුසෙලා යන එන තැන් ඔක්කොම බලාගන්න පුළුවන්.  දැනට මේක දන්නේ මම විතරයි. හැබැයි උඹල මට බොරු කරලා පැනල යන්න හැදුවොත්, මුළු සේනාවම මම එවනවා උඹලගේ පස්සෙන් තේරුණා ද ?"

"හරි හරි .. ලොකු උන්නැහේ.. අපි වෙලාවට එන්නම්..."

වහා වහා ප්‍රාකාරයේ හිඩැස තුලින් රිංගා ගත්  ඔවුන් දෙදෙනා මොහොතකින්  අසල වූ  වන රොදට දිව ගියෝය. 

"මං  හිතුවේ නැහැ  ඔය යකා අපේ ලණුව කයි කියල..." උද්දාමයට පත් විටාසෝ පැවසීය..

"හහ් හහ්... මාත් හිතුවේ නැහැ... හැබැයි මෙතන මොකක් හරි අවුලක් තියෙනවා. අපි  පුළුවන් තරම් ඉක්මනට  නිෂාට කතා කරන්න ඕනේ.." කර්වියෝ පැවසීය.

"කර්වියෝ නීෂාව දන්නවද ? මම නම් අඳුරන්නේ නැහැ.." 

"මමත් ගොඩක් අඳුරන්නේ නැහැ. මට වරක් හම්බ වුනා ෆෝර්මැටෝ  ගේ ලැබ් එකේදී.." 

අපි ඉස්සෙල්ල ටර්මිනල් එකක් හොයා ගන්න ඕනෙ.. සමහර විට අර කියපු යාන්ත්‍රාන්ගනයේ ඇති. යමු එතෙන්ට.

ඔවුන් දෙදෙනා යාන්ත්‍රාන්ගනයේ එක් පසෙක වූ ටර්මිනල් කුටියක් වෙත ගියෝය.

මෙම ටර්මිනල් යනු සියලු පොදු සහ පෞද්ගලික  සේවා සපයන ආයතන සමඟ  සම්බන්ද වී ඇති දත්ත සම්ප්‍රේෂණ උපකරණ විය. තමන්ට අවශ්‍ය  ස්තානවල සිටින නිලදාරින් සහ රොබෝ වන් සමග, කථන හෝ දෘශ්‍ය ලෙස සම්බන්ධ වී අවශ්‍ය කටයුතු කර ගැනීමට මෙමෙ ටර්මිනල් වලින් හැකියාව තිබිණි. 

තාක්ෂණයේ කෙල පැමිනියෙකු වූ විටාසෝ හට ටර්මිනල් යන්ත්‍රය තුලට පිවිසී එහිවූ රහසිගත දත්ත වල වූ නීෂාගේ ජීව දත්ත සොයා ගැනීමට ගත වූයේ මොහොතකි. සැබැවින්ම පුද්ගලික දත්ත මෙම යන්ත්‍ර වල ගබඩා වී නොතිබුණද නීෂා වැනි ප්‍රසිද්ධ චරිත වල ජීව දත්‍ත සටහන් කොටස් බොහෝ ආයතන පද්ධති තුල සුරකිව තබා තිබුනේ ඔවුන්ගේ කටයුතු වඩා කාර්යක්ෂමව ඉටු කරනු පිනිසය. නමුත් සියලු ආරක්ෂක ක්‍රම තුලින් රිංගා තමන්ට අවශ්‍ය දේ සොයා ගැනීම මේ තරුණයන් දෙදෙනාට අභියෝගයක් නොවීය.

නීෂාගේ ජෛව සංඥා ආකෘතිය යොදාගෙන ඇය පාවිච්චි කරන පෞද්ගලික හිස් ආවරණයට හෝ නැත්නම් ටෙක්සෝ පිටුවට ඇමතුමක් ගැනීමේ  හැකියාව තිබිණි. එයින් වඩා ආරක්ෂකාරි ක්‍රමය වූ ටෙක්සෝ  පිටුවට පනිවිඩයක් යවා ඇයට හිස් වැසුම පැළද ගන්නා මෙන් දන්වා විටාසෝ ටර්මිනලය ඔස්සේ ඇයට දන්වා සිටියේය.

නොදන්නා ඇමතුමක්, නීෂා වැනි කෙනෙක් ලබා ගැනීමට තියෙන ඉඩකඩ ඉතා අඩු වුවද, ඔවුන්ගේ වාසනාවට ඇය ඔවුන්ට පිළිතුරක් එවුවාය.

"නීෂා, මම කර්වියෝ, අපි ඇලෙන්ඩිගෙ සහ ෆෝර්මැටෝගෙ යාලුවො. අපිට වැදගත් දෙයක් කතා කරන්න ඕනෙ. ඔබව හමුවිය හැකි ද?"

"බැහැ. මට මාළිගාවෙන් පිටට එන්න බැහැ. මේ කතාබහ ආරක්ෂිතයි. ඔයාලට මොනවද කියන්න තියෙන්නෙ."

කර්වියෝ තමන්ට සිදුවූ දේ සහ ඔවුන්ගේ ව්‍යාපෘති විස්තර ඇතුලුව බ්‍රයිටෝ, සහ ඇලෙන්ඩිගෙ සිද්දි ගැන ඇයව දැනුවත් කලේය.

"මට ඔයාලව ඔතනින් නිදහස් කරන්න කියල තාත්තට කියන්න බැහැ. ඒ වගේ වැඩ වලට තාත්තා කැමති නැහැ. නමුත් මට ෆෝර්මැටෝගෙන් අහන්න පුළුවන් කවුරු හරි දන්න කෙනෙකුට කියල ඔයාලව නිදහස් කරන්න පුළුවන් කමක් තියෙනවා ද කියල"

"එපා. ෆෝර්මැටෝට මේ කිසි දෙයක් කියන්න එපා. ඔබ මාව අඳුරන්නෙ නෑ. නමුත් මම කියන දේ අහන්න. මේ හැමදේම පිටිපස්සේ ෆෝර්මැටෝ ඉන්න ඉඩ තියෙනවා කියල අපිට සැකයක් තියෙනවා. ඒ නිසා පරිස්සමෙන් ඔහු සමඟ වැඩ කරන්න. ඔබට මාව අමතන්න ඕනෙ උනොත් මගේ ජෛව සංඥා සටහනට තව දින දෙකකට පස්සෙ පනිවිඩයක් එවන්න. " ඔහු ඇමතුම විසන්ධි කර දැමුවේය.

බලාපොරොත්තු නොවූ මේ ඇමතුමෙන් නීෂා කලබල නොවූවද, ඇලෙන්ඩි අතුරුදහන් වූ දිනයේ දිය කෙලියට පෙර ඇඳුම් උනා දමමින් ඇලෙන්ඩි ඇසූ දෙය ඇයට සිහිපත් විය.

"ඔයාට ෆෝර්මැටෝව විස්වාසද?"

***

"අපි කොහොමද දැන් බැලස්ටිකා ප්‍රයිම් එකක් හොයන්නෙ.. ? විටාසෝ, සිය මිතුරා දෙස බලමින් ඇසීය.

"මේ යාඩ් එකේ පරණ හගියක් තියෙනවද බලපන්කො. මම ඊට පස්සෙ කියන්නම්."

යාඩ් එකේ මුරට සිටි රොබෝවන් දෙදෙනාට මුවා වී ඔවුන්ට මදක් එහායින් වූ හගි යානයක් වෙතට යාමට හැකි විය.


පරණ මොඩලයේ හගී යානයක් 

මයින්ඩ් ජෙට් යානා වලට පෙර පළමු පරම්පරාවකට අයත් මේ හගි  යානා  ප්‍රති ගුරුත්ව  හැකියාව රහිත නමුත් අධිවේගී රේසින් යානා වර්ගයක් විය. මෙම රථ වල එන්ජින් යාන්ත්‍රික වූ අතර කර්වියෝ මෙම බ්‍රමණය වන යාන්ත්‍රික තල උපයෝගී කරගෙන සිය ඉලෙක්ට්‍රොනික මාංචු ගලවා දැමුවේය.

"දැන් අපි පාරකට ගිහින් ඔය ස්ලෝ එකේ යන වාහනේකට මේ මාංචු දෙක දාමු.. හෙහ් හෙහ්..."

"හිරෙන් පැනල අහුවුනොත් දඬුවම සැරයි..." විටාසෝ අවධාරණයෙන් කිවේය..

"උඹට කොච්චර වැඩ පුළුවන් උනත් මේ රටේ දේවල් සිද්ද වෙන ක්‍රමය තාම තේරෙන්නේ නැහැ. උඹ හිතන්නේ මේ මට බැලස්ටිකා ප්‍රයිම් එකක් අරන් එන්න කියල නිදහස් කලේ අර මුර කාරයට මොලේ හොඳ නැහැ කියල ද ?  අපි ලණුව කාල යන්නේ කොහෙටද , අපේ ලැබ්, සේප්පු කොහෙද තියෙන්නේ කියල බලන්න කරපු පොඩි වැඩක්.. උන් දන්නවා අපි වැරදි නැහැ කියල... මට දැන ගන්න ඕනේ කවුද මේ වැඩ  මෙහෙයවන්නේ කියල...   "

"දවස් දෙකක් අහු නොවී ඉන්න එක මහ අමාරු දෙයක් නෙමේනේ.. යමුකෝ..." කර්වියෝ පැවසීය.. 

කර්වියෝගේ ඇමතුමෙන් පසු නීෂා මදක් වික්ෂිප්ත වී සිටියාය. සියල්ල හොඳින් සිදු වෙමින් තිබී හදිසියේම මේ සිදුවූ සිදුවීම් නිසා ඇය සිටියේ නොසන්සුන්වය. හදිසියේ ලැබුණු මේ ඇමතුම එය තවත් ව්‍යාකුල කිරීමට හේතුවිය.

ඇලෙන්ඩි ගේ අතුරුදහන් වීමෙන් පසුව ඇයට සිය පියා හැරුණු කොට තිබුණු එකම විස්වාසය ෆොර්මැටෝ විය. නමුත් දැන් ඒ විස්වාසය  සැකයේ බීජයකින් කිලිටි වීමට පටන් ගෙන ඇත.

නීෂා සුකුමාල ලෙස මාළිගාව තුල හැදී වැඩුනද, බුද්ධිමත් කෙල්ලක විය. සිය පෙම්වතා ගැන අවිශ්වාස නොකලද , ඇතිවී තියෙන තත්වය මත සියලු දේ වඩා පරිස්සම් සහගතව සිදු කිරීමට ඇය සිතා ගත්තාය.

"තාත්තා ෆොර්මැටෝ  එනවා කිව්වා නේද අර ඇලෙන්ඩිව  තියාගෙන හිටපු ලැබ් එකට යන්න? මාත් එන්නද ?  " 

"හ්ම්..." සෙබළුන් කිහිප දෙනෙකු සමග කතා කරමින් සිටි නෙමින්දෙර් රජු හිස වැනුවේය..

"රජතුමනි, මේ අපි ඉන්නෙ අපේ TEMA ව්‍යාපෘතියට අදාල සහයක පරීක්ෂණ  කරන ලැබ් 4න් එකක. "ෆොර්මෑටෝ රජු සහ නීෂා සමඟ රාජකීය ඇවෙන්ට් රථයෙන් බසින ගමන් පැවසීය. 

"දැන් ඔය මැරුණ බ්‍රයිටෝ මොකක් ද කරමින් හිටියෙ..?" ලැබ් එකට ඇතුලු වෙමින් රජු ඇසීය.

ඒ කණ්ඩායම තමා Laser Spatial Coherence වැඩේ ගැන බැලුවේ. ඇලෙන්ඩිත් ඒ ගැන තමා පරීක්ෂණ කලේ. ෆෝර්මැටෝ නීෂා දෙස බලමින් පැවසීය.

"මම අපේ ප්‍රධාන සයිඩන් ෆ්‍රීම් ට කතා කලා, මේ ළමයි සෑහෙන දක්ෂයි කියල තමා මට දැන ගන්න ලැබුණේ. රජු පැවසීය.

"මම හිතන්නෙ මෙයාලා TEMA ව්‍යාපෘතියේ කෙරෙන ප්‍රධාන වැඩේට අදාළ වෙන කුඩා පරීක්ෂණ කරමින් තමා හිටියේ. ඇලෙන්ඩි දැන් දින කිහිපයකට කලින් මගේ කොම්පැනි එකෙන් උදව් ගන්න පුළුවන් ද කියලත් ඇහුවා. නමුත් ඒ ගැන වැඩි දෙයක් කතා කරන්න මට බැරි වුනා".ෆෝර්මැටෝ පැවසීය. 

මට ඇලෙන්ඩි කිව්වා එයාලට ක්ලවරියොන් අවශ්‍යයි කියල..මට තේරුණු විදියට නම්  Laser Intensity එක සෙටාවොට් පරාසයට ගේන්න පුළුවන් මට්ටමට දියුණු කරල තිබ්බා. ක්ලවරියොන් නැතුව ෂීල්ඩ් එක ඔරොත්තු දෙන්නෙ නෑ කියල තමා කිව්වේ. 

නීෂා පැවසීය.

"හ්ම්ම්.. සෙටාවොට් පරාසයේ තියාගන්න පුළුවන් නම් අපිට සබ්ඇටොමික් වෙනස් කම් කරන්න පුළුවන්. රජු පැවසීය.

දැන් මේ සේප්පුවෙ තිබිච්ච දේවල් අතුරුදහන් වෙලා, බ්‍රයිටෝව මරපු අය ඒවා අරගෙන ගිහිල්ලා කියම සැකය තමා අපිට තියෙන්නෙ. 

ෆෝමැටෝ මොනවද දන්නෙ මේ සේප්පු ගැන. රජු සිද්දිය වූ ස්ථානය නිරීක්ෂණය කරමින් ඇසීය.

"මම ගොඩක් වෙලාවට මේ අය එක්ක කෙලින්ම වැඩ කරන්නෙ නෑ රජතුමනි. මගේ කම්පැනි විවිධ අමුද්‍රව්‍ය සැපයීම සහ, අමතර කොටස් නිෂ්පාදනය තමා කරන්නෙ, නමුත් මම දන්න විදියට රිසර්ච් එකට අදාල දේවල් සහ සමහර විට පෞද්ගලික දේවල් තියෙන්න පුළුවන්. මම බ්‍රයිටෝ සහ එයාගේ තව කර්වියෝ කියල යාලුවෙක්ව වරක් හමුවෙලා තියෙනවා. ගොඩක් දේවල් රොබෝල සහ ටර්මිනල් හරහා වෙන හින්ද අපි එච්චර පෞද්ගලිකව අඳුරන්නෙ නැහැ." ෆෝමැටෝ කීවේය.

"හ්ම්ම්.. මේ රොබෝලා සහ සිස්ටම් කොච්චර හොඳ වුනත්, මිනිස්සුන්ට තියෙන සහජ ඥානය තාම හරියට ක්‍රියාත්මක වෙන්නෙ නෑ.  මේ වගේ ලැබ් එකක් සම්පුර්ණයෙන් ස්වයංක්‍රී වුනත්, අධීක්ෂණයට කෙනෙක් නැති වුනාම වැඩ කරන මිනිස්සු කරන දේවල් ගැන හරි අවබෝධයක් ගන්න බැරි වෙනවා"

රජු වටපිටාව නීරීක්ශනය කරමින් එලියට පැමිණියේය.

"මම හොයල බලන්නම් ඉතිරි දෙන්නගෙන් මොනව හරි දෙයක් දැන ගන්න පුළුවන් උනාද කියල.. රජු ඇවෙන්ට් රථයට නඟිමින් පැවසීය.."

කර්වියෝගෙන් තමාට ලැබුණු ඇමතුම ගැන කිසිවක් නොපවසා සිටීමට නීෂා කලින්ම තීරණය කර තිබිණි.

"ඇලෙන්ඩි ගැන මොනවත් හොයා ගත්තද තාත්තෙ?"

"මම හිතන්නෙ ඇලෙන්ඩි ඉන්න තැන මම දන්නවා... බලමුකො.."

"අහ්.. කොහොමද හොයා ගත්තෙ..?"  පුදුමයට පත් ෆෝමැටෝ එකවරම ඇසීය..

රජු ඔහු දෙස තියුණු ලෙස බැලුවා මිස කිසිවක් නොකියා පහලින් පෙනෙන නගරය දෙස බලා සිටියේය..

මොහොතක නිහැඬියාවක්  තිදෙනා තුලම මද අපහසුවක් ඇති කළේය. 

ෆෝමැටෝ ද තමාගෙ දෑස් දෙස කෙලින් බලා සිටි නීෂාගෙ දෑස් මඟ හැර යානයෙන් ඉවත බැලුවේ නීෂාගේ සිතේ වූ සැකය තවත් තීව්‍ර වීමට හේතුවක් වෙමිනි.


Monday, November 30, 2020

කොළඹ ගමයාගේ රාවණා හමුව


දැන් ටික දවසකට කලින් අපේ හිතවත් අජිත් ධර්ම  හෙවත් කොළඹ ගමයාට වෙච්ච අකරතැබ්බයක් ගැන මෙන්න මේ පෝස්ට් එක දාල තිබුනනේ අර කට්ටකාඩු උන්නැහේගේ වැඩකට ලන්ඩන් කෞතුකාගාරේට ගිහිල්ල ඒක අස්සේ හිර වෙච්ච සිද්දියක්.  මේ කොරෝනා කාලේ මිනිස්සුන්ට වෙන දේවල් ... ඔය සිද්දිය අස්සේ අජිත් අයියට මාවත් මතක්වෙලා මේ රාවණා රජ්ජුරුවෝ මොන මොනවා පෙන්නයි ද කියල පුළුවන් නම්  ලියන්න කිව්වනේ.    

මං  හිතන්නේ ඔය සිද්දිය වෙන්න ඇත්තේ මෙහෙම.. 


***************

වෙන දෙයක් වෙච්චාවේ කියල මමත් මේ උන්දෑ කියන දෙයක් අහන්න තීරනේ කලා. දැන් ඉතින් ආයෙ මාසෙකට එලියට යනවා බොරුනෙ. අනිත් එක අද තව පොඩ්ඩකින් මෙතනින් මාරු වෙලා වයිෆ් එන්න කලින් ගෙදරට යා ගන්න බැරි වුනොත්, ඊට වඩා හොඳයි මාසයක් නෙමේ මාස දෙක තුනක් හරි ගෙදර නොගිහින් ඉන්න එක. මම ඔන්න ඔහෙ කනක් ඇහිලා මම මේ කොහෙන් හරි ඉඳගෙන මේ මනුස්සයා කියන දෙයක් අහගෙන ඉන්නවා.

මම එහෙම හිතල ළඟ තිබුනු පුටුවක් අරන් හරි බරි ගැහිලා වාඩි උනා. 

"ස්ත්‍රී පාර්ශවයේ හැටි ඔහොම තමා අජිත් මහත්තයා. ඔන්න බලන්නකො බොරුනම්"  

මම හිත හිත හිටපු දේ තේරුම් ගත්ත වගේ  මේ මනුස්සයා එක පාරටම  ඇඟිලි  දෙකක්  කටට දාල ඩබල් විසිල් එකක් ගැහුවා. ඒත් එක්කම ළඟ තිබ්බ බිත්තිය එක පාරටම හෙළ වෙන්න වගේ ගත්තා. මම ඇස්  දෙකම ආයේ පොඩ්ඩක් පිහදාල බැලුව මේ බිත්තිය හෙළ වෙන  එක ඇත්තටම වෙනවද නැත්නම් මේ මගේ ඇහේ දෝසයක්ද  කියල,   ඒත්  එක්කම මට කල්පනා වුනා ඇහේ දෝසයක් නම් මට කොහොම ද මේ රාවනා  රජතුමාව පෙන්නේ කියල, රාවනා රජ්ජුරුවෝ ගහක් ගලක් වගේ හොඳට පෙන්න ඉන්නවනේ..

ඔන්න දැන් අර බිත්තිය ටික ටික නිල්පාට වතුර සුලියක් වගේ වෙන්න ගත්තා. අඩේ අප්පා මේ අර ස්ටාර් ගේට් එකේ පෝටල් එක වගේ එකක් නේ. මට මාර ආතල් ඒක දැකල...   


  

අජිත් මහත්තය ඒ කාලේ ඉඳල තරු ගැන එහෙම උනන්දුයි නේ. මං  හිතන්නේ මේ මොකක්ද කියල දන්නවා ඇති නේද ? රජ්ජුරුවෝ ඇහුවා.

"ඒ .. කියන්නේ  ඔබ තුමාල දන්නවද මේ පණු කුහර ගැන (wormhole)  ? 

ඉස්සෙල්ලා පොඩ්ඩක් ඕක දිහා බලාගෙන ඉන්නකෝ අජිත් මහත්තයා ...

රජ්ජුරුවෝ එහෙම කියල ඉවර වෙද්දීම ඔන්න බිත්තිය ඇතුලෙ චිත්‍රපටියක් යනවා වගේ දැන් එක එක දේවල් පෙන්න ගත්තා.

මුලින්ම මට අඳුර ගන්න බැරි වුනා, පස්සේ පසුබිම එහෙම පෙද්දී තමා තේරුම් ගත්තේ මේ තියෙන්නේ රජතුමාගේ මාලිගාව නේද කියල...

බකින්හැම් මාලිගාව වගේ තමා ඇතුල... ඔන්න  එක පාරටම  කවුද ගෑනු කෙනෙක් පොඩ්ඩක් කේන්තියෙන් වගේ ආවා...  අපරාදේ කියන්ඩ බැහැ හරි ලස්සනයි...  අමුතුම විදියේ ඇඳුමක් ඇඳල හිටියේ...  හරියට රැජින වගේ ...

" කෝ  මේ රජතුමා තාම ආවේ නැද්ද පුරෝහිත ? "

"අනේ .. මහ රැජිණියනි, රජතුමා මේ දැන් එයි මං හිතන්නේ ... මේ  මේ ... අර අලුතින් ගත්ත දඬුමොනරේ  මොකක්ද වයර් ෂෝට් එකක් තියෙනවා කියල ඒක බලවගන්න යනවා කියලනේ ඔය ගියේ ...

"වයර් ෂෝට්.... වයර් ෂෝට්  තමා .... මෙච්චර මේ සෙනග ඉන්නවා එයාටම යන්න ඕනේ උනා ඕක හදන්න .... මම කොච්චර කිව්වද අද කොහෙවත් යන්න එපා කියල ... මට පරක්කු වෙන්නේ නැතුව අර මහිලා සමිතියට යන්න ඕනේ කියල ...  කෝ කියන කිසි දෙයක් අහනවද මේ මිනිහා ..."

"හරි හරි මං හිතන්නේ දැන් එයි .... දැන්  එයි ... ඔබ තුමිය සිරි යහන් ගබඩාවට වෙලා ඉන්නකෝ .. වයසක පුරෝහිත රැජිනව ශේප් කරගන්න බැලුවා ..

මන්දෝදරී බිසව මෙච්චර ලස්සනයි කියල මං දැනගෙන හිටියේ නැහැනේ... ඒ බිසව දැකල මාත් නිකං මෙව්වා වෙලා ගියා .. තද වුනාම  ගෑනු කොහොමත් හරි හැඩයි නේ ..

ඔන්න එතකොටම රාවණා රජ්ජුරුවෝ  මාලිගාවට එනවා පේනවා...  දඬුමොනරේ  කියන්නේ පට්ට වාහනයක්  නේ... හරියට උඩින් යන හැන්ඩ්ල් එක දිග හාලි ඩේවිඩ්සන් එකක්  වගේ ... රජ්ජුරුවෝ ගානට අහසේ වංගුව අරන් වාහනේ පාත් කළා...   

අම්මට හුඩු ... එතකොට තමා රජ්ජුරුවන්ගේ මාලිගාවේ සම්පුර්ණ දර්ශනේ මට පෙනුනේ...

යකඩෝ මේ සිගිරිය නේද ..? 

හිතා ගන්නත් බැහැ... අතිවිශිෂ්ටයි... 

ඒ කියන්නේ මේ කාශ්‍යප තනි බොරුව ද කරලා තියෙන්නේ.. සිගිරිය හැදුවේ එයා කියල ?     

ඔන්න ඊට පස්සේ ආයේ රජතුමාගේ ක්ලොසප් එක ... රජ්ජුරුවෝ තේජස් විදියට මාලිගාව ඇතුලට යනවා .. 

"මහරජතුමණි...  මේ ... මේ....   " වයසක පුරෝහිත ගොත ගැහුවා ...

"දේවියට අසුහාරදහට තද වෙලා ඉන්නේ ..."

"හුටා .. මට අමතක වුනානේ ... අද අර  මහිලා සමිතියට යන්න තියෙනවා කිව්වනේ ... අප්පටසිරි දැනටම හෝරා 2ක් විතර පරක්කුයි ..." රජ්ජුරුවන්ගේ මුණ ඇඹුල් වුණා...

"පුරෝහිත ...  කාටවත් සිරියහන් ගබඩාව පැත්තට එන්න දෙන්න එපා ... මං  ගිහින් පොඩ්ඩක් ෂේප් කර ගන්න බලන්නම් ... අන්න අර අනිත් දඬු මොනරේ ලැස්ති කරලා ගන්න කියනවා... " එහෙම කියල රජ්ජුරුවෝ ශේප් එකේ  සිරියහන් ගබඩාවට ගියා ...

"ගිහිල්ලා දොර වහනවත් එක්කම ... සල බලාන්  ගාල සද්ද ටිකක් ඇහුනා විතරයි .. අර බිත්තිය ආපහු තිබ්බ විදියටම ආවා...

එක පාරටම මාවත් නිකන් සල බලාන්  වෙලා ගිහින් පියවි තත්වෙට ආවා...

"මං  හිතන්නේ දැන් අජිත් මහත්තයට තේරෙනවා ඇති ....මුළු ලෝකෙටම අධිපති රජ කියල නැහැ මට උනත්  එකම කතාව තමා..."

"හ්ම්ම් .... එක තමා රජතුමනි, මාත් මේ කල්පනා කලේ ... අද මට ගෙදරින් එලියට බහින්න එපාම කිව්වා... අර කට්ටකාඩුවේ උන්නැහේගේ වැඩක් අහක දාන්න බැරි හින්ද ආව මිසක් ඔහොම එපා කියන දවසට මම වෙනදට නම් එලියට බහින්නේ නැහැ .. දැන් මේ පරක්කු වෙලා යනවා කියන්නේ තව මාසයක් යනකම් කනක් ඇහිලා ඉන්ඩ වෙන්නේ නැහැ...මතක් කර කර බනියි ..."

"ඒක තමා මම මේ ඔබ තුමාට හුරු පුරුදු විද්‍යා කතාවක් විදියට මට වෙච්ච දෙයක් මවල පෙන්නුවේ... ඕක ලෝක සොබාවේ !

කොහොම වුනත් ඉතින් මාත් මේ වගේ අවස්තාවක් එනකම් තමා බලං හිටියේ විද්‍යා දැනුම තියෙන කෙනෙක් එක්ක මේ විදියට නිදහසේ කතා බහ කරන්න,   මං දන්න දේවල් ටිකක් කියල දෙන්න... කොහෙද මේ වැඩි හරියක් මගේ වැඩ ගැන හොයන්න එන්නේ බොරු කාරයොනේ ... ඔය යක්කුන්ට කිසි දෙයක් හොයා ගන්න බැරි විදියට මං  ඔක්කොම අතුරුදහන් කරනවා.. මෙච්චර කාලෙකට හරි මිනිහෙක්ට කියල මට හම්බ වුනේ ඔබ තුමා විතරයි .. අන්න ඒකයි මම මේ පේන්න  ඇවිල්ල  ඔබ තුමාට මේ ඇත්ත පැහැදිලි කරලා දෙන්න හදන්නේ .. "

දැන් ඔබ තුමාට කැමති දෙයක් කියන්න..   මට කරන්න  බැරි දෙයක් මේ ලෝකේ නැහැ ..." රජ්ජුරුවෝ කිව්වා ..

"අහ් ... මට අමතක වුණා ... මේ ස්ත්‍රී පරාණ එක්ක ගනුදෙනු කරන එක ඇර ... අනිත් ඕනේ දෙයක් අහන්න .." එහෙම කියල රජ්ජුරුවෝ බොහොම තේජස් විදියට මං දිහා බැලුවා .

"හ්ම්ම්ම් ... මට මේ හිතා ගන්න බැරුව ඉන්නේ මට මොනවාද කරන්න ඕනේ කියල .. අර පෝටල් එක දැකපු වෙලාවේ ඉඳල මට යන්න ඕනේ වුණා අතීතෙට... මං  කැමතියි ඔබ තුමාගේ කාලෙට ගිහිල්ල මාලිගාවේ , සිගිරි පර්වතේ සිරි නරඹන්න ..."

"අහ් .. එක සුළු දෙයක්... "

"හැබැයි පොඩි පරහක් හිටින තැනක් තියෙනවා..." රජ තුමා පොඩ්ඩක් කල්පනාකාරීව කිව්වා ... අජිත් ට කියන්න මම මේ අද විශේෂයෙන් මේ විදියට පෙනී සිටලා ඔබ තුමා එක්ක කතා කරන්න ආවෙත් ඒ හින්ද තමා. ඔන්න අහගන්නකෝ.."

මම ඉතින්  කටත් බාගෙට ඇරගෙන මේ රජ්ජුරුවෝ කියන්න යන්නේ මොනවාද කියල බලන් හිටියා.  මේ ටිකට වෙච්ච දේවල් වල හැටියට තව මොනවා ඇහුවත්, දැක්කත් බාර ගන්න සුදානම් වෙලා මම හිටියේ .  

දැන් අර මගේ මාලිගාවේ හිටපු පුරෝහිත දැක්ක නේද ?     

ඔව් .. එහෙමයි .. එහෙමයි ...

"නිකං හුරු  පුරුදු ගතියක් තේරුනේ නැද්ද ?" රජ්ජුරුවෝ හිනා වේවි ඇහුවා...

"ඒක තමා මාත් මේ බැලුවේ ..... ඒ වුනාට කල්පනාවට එන්නේ නැහැනේ ..." මම හෙමිහිට ඔලුව පොඩ්ඩක් අත ගගා කිව්වා..."

"ඒ ඇවිල්ල ඔබ තුමාලගේ පරම්පරාවේ ආදිතම කෙනෙක්... ඒ විතරක් නෙමේ ... මගේ මාළිගාවේ තව කීප දෙනෙක් ම ඉන්නවා ඔබලාට නෑකම් කියන .."

"කිරි අප්පට බල්ලෝ පැනපි කිව්වලු ..." මට ඉබේම කියවුනා...

මම ඒ පුරෝහිතගේ මුණ ආයේ මතක් කර ගන්න බැලුවා...

"ඔබව අතීතෙට එක්කන් ගිහින් මාලිගාව පෙන්නන එකේ තියෙන පරහ ඒක තමා. බැරි වෙලා හරි ඔබගේ කිරි මුත්තා සහ ඔබ අතර සිදුවන යම් දෙයක් නිසා අවකාශ කාලයේ යම් සිදුවීමක් වෙලා අපිට මේ අවස්ථාව නැති වෙන්න උනත් ඉඩ තියෙනවා. "

"හ්ම්ම් .. එකත් හරි තමා ..." 

"තව එකක් ... ඔබගේ ඔය කිරි මුත්තා මට සෑහෙන උදව් පදව් කරලා තියෙනවා... කොටින්ම  ඔය මන්දොදරිව බැලන්ස් කරලා සෑහෙන්න අවස්ථා ගණනක් මාව බේරලා තියෙනවා. 

අහ් ... අර  මම සීතාව උස්සන් ආපු වෙලාවෙත් වැඩිහිටියෙක් වගේ මට කරුණු කාරණා පැහැදිලි කරලා වැඩේ ගොඩින් බේරාගෙන මගේ නම්බුව රැකගෙන මේ තත්වෙන් ඉන්න උපදෙස් දුන්නෙත් ඔය පුරෝහිත තමා... නැත්නම් මේ වෙද්දී රාවණා කියන්නේ ගෑනු හොරෙක් කියල මේ මිනිස්සු මාව නැති කරල දාල ..."   

"ඉතින් ඒකත් එක ප්‍රධාන හේතුවක් තමා ඔබ ඉදිරියට මම අද එන්න...  " රජ්ජුරුවෝ කිව්වා. 

දැන් බලාගෙන යනකොට මං  එසේ මෙසේ කෙනෙක් නෙමේ නේ...  මට පොඩි ආඩම්බර කමකුත් දැනුනා.

මේ වෙද්දී රෑ  වෙන්නත් ඇවිල්ල මට පොඩි බඩගින්නකුත් ඇවිල්ල තිබ්බේ...

"අපි එහෙනම් දැන් හොඳට කමු. "එහෙම කියල රජ්ජුරුවෝ අත්පුඩියක් ගැහුවා.  

මෙන්න එකපාරටම එහා පැත්තට වෙන්න තිබුණු මේසේ කෑම ජාති වලින් පිරිලා ගියා ...

"හරියට සුරංගනා කතාවක් වගේනේ ..." මට කියවුණා.

"හාහ් හාහ් හා ... ඔව් ඔබට එහෙම හිතෙන එක සාධාරණයි .." අපි ඉස්සෙල්ල කාල ඉමුකො ..

මමයි රජ තුමයි කාම මේසෙට වාඩි වෙලා කන්න පටන් ගත්තා .... 

"හරි .. ඔබ තුමා මට පැහැදිලි කරලා දෙන්න .. ඔබ කොහොමද මේ විදියට දේවල් මවන්නේ ? කොහොමද මෙහෙම මං ඉදිරියේ පෙනී සිටින්නේ ..?  මම කැමතියි ඒවා දැන ගන්න.." මොණර මස් කැල්ලක් කාල , සෝම  උගුරක් බොන ගමන්  මම ඇහුවා...

"මම හිතුවා ඔබ ඕක අහයි කියල ..." රජතුමා හිනා වුණා.

" ඕකේ විද්‍යාත්මක පැත්ත නම් මෙහෙමයි. මට පුළුවන් අවකාශ කාලය වගේම පදාර්ථය මට ඕනේ විදියට වෙනස් කරන්න. ඉතින් මේ හැමදේම හැදිලා තියෙන්නේ අණු පරමාණු වලින් නේ... මට ඒවායින් මම කැමති දෙයක් නිර්මාණය කරන්න පුළුවන්.. "

"විසිල් වලින්, අත්පුඩි වලින් ? "මම ඇහුවා 

"අහ් විසිල්, අත්පුඩි කියන්නේ මේ පොඩි ෂෝට් කට්. අර ඔබලා ඔය කොම්පියුටර් වල තියාගෙන ඉන්නේ .." 

ඒක අහල මට හිනා ගියා...    "මට ඕනේ ඔයිට වඩා ගැඹුරු මට්ටමින් ඕක දැන ගන්න.." මම කිව්වා 

"මම දන්නවා.  මම ඔබට ඒවා කියන්නම්. හැබැයි ඔබ තාම මේ කිසිවක් හරියට රස වින්දේ නැහැ . ඉස්සෙල්ලා මේ හැමදේම රසවිඳලා සංතෘප්ත වෙන්න. පටන් ගන්නත් කලින් ගැඹුරු දේවල් හොයන්න ගියාම කිසි ආතල් එකක් නැහැනේ .."

"ඒකත්  ඇත්ත..."  රාජකීය අතුරුපසක් කන ගමන් මට ඉබේම කියවුනා..

"අතීතයට යන වැඩේ එහෙනම් අතෑරලා දාල මම කැමතියි අර පෝටල් එකකින් වෙනත් විශ්වයකට, වෙනත් ජීවීන් ඉන්න ග්‍රහලෝකෙකට ගිහින් බලන්න."    

ඒක අහල රජ්ජුරුවන්ගේ ඇස් දීප්තිමත් වුණා... "අන්න ඒක හොඳ අදහසක්.  ඔබ කැමති කොහෙට යන්නද ?  "

" අනේ මන්ද මට හිතා ගන්න බැහැ...  ඔබ තුමානේ ඉතින්  දන්නේ ..."


"හරි..." එහෙම කියල රජතුමා මේසෙට පොඩි තට්ටුවක් දැම්ම.. 

මෙන්න එක පාරටම ලස්සන තරුණ ගැහැණු ළමයි දෙන්නෙක් දුහුල් ඇඳුමින්  සැරසිලා අපි ඉස්සරහ නටන්න ගත්තා... කෑම මේසේ අතුරුදහන් .

"හොඳ කෑම වේලක් සම්පුර්ණ වෙන්න නම් මේ වගේ ලස්සන නැටුමක් බලන්නම ඕනේ..." රජ තුමා උද්‍යෝගයෙන් පැවසුවා.

අනේ මන්ද කොල්ල කාලේ රුසියාවේ, ජර්මනියේ ස්ට්‍රිප් ක්ලබ් වල රස්තියාදු ගහන කාලේ වත් නොදැක්ක ජාතියේ නැටුමක් ඒක... මම කොයිකටත් ආයෙත් මගේ ඇස් දෙකම පිහදාල, කකුල කොනිත්තලත් බැලුවා මේක මේ ඇත්තද කියල...  වැඩේ ඇත්ත. මේ හැමදේම මගේ ඇස්පනාපිට සිද්ද වෙනවා.

රජතුමා ෆුල් ආතල් එකේ නැටුම රසවිඳිනවා...                  

විනාඩි 10 ක් විතර මේ නැටුම ගියා..

"අජිත් මොකද කියන්නේ..? මට ඕනනම් පුළුවන් මේ දෙන්නව මෙතන තියල ටික වෙලාවකට අතුරුදහන් වෙන්න...මට ඉතින් තව ඕනේ තරම් වැඩ රාජකාරී තියෙනවා කරන්න .. අජිත්ට  ඉතින් තව ටිකක් විනෝද වෙලා පස්සේ පුළුවන් නේ සක්වල සවාරි යන්න. අපිට තව මාසයක්ම තියෙනවනේ...මං  හෙට උදෙන්ම එන්නම් .. හෙහ් හෙහ් ..

"අනේ මන්ද රජතුමනි... මේ වයසක මට...  "

මට කියන්න හම්බවුනේ එච්චරයි. මෙන්න මේ යකා එක පාරට අතුරුදහන් වුණා...     


********************



මං  හිතන්නේ එදා ඔය වගේ සිද්දියක් තමා අජිත්ට වෙන්ඩ ඇත්තේ.  රාවනා රජ්ජුරුවෝ කොහොමත් ගෑනු ළමයි එක්ක එක එක ජාතියේ විහිළු කරන්න කැමතියි නේ..කොහෙන් හරි දෙන්නෙක් උස්සන් ඇවිල්ල අජිත්ට බාර දෙන්න ඇති... හෙහ් හෙහ් 

අජිත්ගේ  කතාව කියවල ගජබින්නාධිපති දැතිහුලහා මෙන්න මේ කතන්දරේ ලියල තිබ්බ.  මට දැනට හම්බ වුනේ ඔය ටික තමා. තව කවුරු හරි ලිව්වා නම් කියන්ඩලා....