Thursday, January 12, 2023

AI ආතල්


කාලෙන් කාලෙට අපිට ආතල් ගන්න විවිද දේවල් හම්බවෙනවනේ ..  මේ දවස් වල AI. 
ඔය AI කියන්නේ අවුරුදු 60-70ක් තිස්සේ දියුණු වෙච්ච තාක්සනයක් ..  මේ වෙද්දී පොදු ජනතාව වන අපිට පාවිච්චි කරන්න පුළුවන් මට්ටමේ AI ටූල්ස් එලි බහිමින් තියෙනවා .

මිට අවුරුදු 20කට විතර කලින් ඔහොම AI ටූල් එකකට කියල මම දැනන් හිටියේ Eliza කියල පොඩි සොෆ්ට්වෙයා එකක් .. දැන් මේ අද මම කියන්නේ ඒ Elizage වර්තමාන ස්වරුපයක් ගැන.. 

ChatGPT  ගැන මේ දවස් වල ලොකු කතා බහක් තියෙනවා.  සමහරු කොරහේ කිඹුල්ලු දකිනවා . කොහොම නමුත් AI අපේ ජිවිත පාලනය කරන්න දැන් ටික කාලයක් තිස්සේ පටන් අරන් තියෙන්නේ.

ChatGPT  කියන්නේ හැංගිලා අපිව පාලනය කරපු ඒ AI  හෙමිහිට කලඑළි බැහැපු අවස්තාවක්.      

සමහරු කියන්නේ ගොඩක් රස්සාවල් එහෙම තව අවුරුදු 5-10ක්  වගේ යනකොට නැති වෙන්න ඉඩකඩ තියෙනවා කියල ..  හරියටම එහෙම කියන්න බැරි උනත් මිනිස්සුන්ට තමාගේ මොලේ තියෙන හැකියාවල් ටිකක් වැඩිපුර මහන්සි වෙලා හොයා ගන්න වෙන්න නම් ඉඩ තියෙනවා ..මොකද ඕනේ කෙනෙකුට කරන්න පුළුවන් මට්ටමේ වැඩ තවදුරටත් මිනිස්සුන්ට කරන්න අවශ්‍ය වෙන එකක් නැහැ ..

කොහොම උනත් ලෝකේ සෑහෙන දියුණුවක් නම් වෙයි තව දසක 2-3 ක් යනකොට. 

මේවා ගැන සෑහෙන දේවල් ලියන්න පුලුවන් උනත් අපි දැනට මේ අපේ  හිතාදර ඉලෝන් මස්කයියා ගේ පුර්ණ අනුග්‍රහය යටතේ , සහ OpenAi ආයතනයේ සබාපති තුමා ඇතුළු කාර්යමණ්ඩලයේ පරිශ්‍රමයෙන් එලි දක්වල තියෙන ChatGPT බෝට්ටාගෙන් මට කරන්න වෙන වැඩක් නොතිබූ වෙලාවක අසනු ලැබූ ප්‍රශ්න කිහිපයක් බලමු.

(මට ඕනේ උනේ මම ලියන කතාව මේකා ලව්වා සිංහලෙන් ලියව ගන්න පුලුවන්ද කියල බලන්න ...ඒකට නම් තව කාලයක් යයි වගේ ..) 

Can you tell me something about you?

I am a machine learning model, so I don't have personal experiences or feelings to write about. However, I can provide you with information about how I work and what I can do.

I am a large language model created by OpenAI, which uses deep learning algorithms to generate human-like text. I have been trained on a vast amount of text data, which allows me to understand and respond to a wide range of questions and topics. I can provide information on various subjects, write in different styles and tenses, and even generate creative writing prompts and complete stories.

One of my main uses is to assist users with their questions, providing them with accurate and useful information. I can also be used in various NLP tasks like text summarization, chatbot, question-answering, and text generation.

Additionally, because I am a machine learning model and my knowledge is based on the text data I was trained on, my knowledge cut-off at the moment and my abilities are limited to the information I was trained on. The current date of training and browsing capability is also limited.

Please let me know if you have any other questions or if there's anything else I can help you with.

Can I teach you something?

As a machine learning model, I can be fine-tuned or retrained on new data in order to learn new information or improve my abilities on certain tasks. This process is called Transfer Learning.

However, I am unable to learn anything new in this session as the model is running on a server and it's not possible to adjust its weights without going through a process of retraining it on new data which is usually done on large computational resources.

Additionally, while it is possible to fine-tune a pre-trained language model on a specific task or with specific data, it requires a significant amount of computational resources and expertise in machine learning.

Please let me know if there is anything else I can help you with.

Do you know Sinhala?

Sinhala is a language spoken by the Sinhalese people in Sri Lanka and also spoken by the Sinhalese diaspora around the world. I am trained on a diverse set of data which includes texts in many different languages, including Sinhala. So in general, I should be able to understand and generate text in Sinhala, However, the quality of my responses may not be as good as for languages for which I was specifically trained for and the model's proficiency would depend on the data it was trained on.

Please let me know if you have any specific questions or tasks you would like me to help with in Sinhala and I will do my best to assist you.

Write a poem in Sinhala

Unfortunately, as a language model my proficiency in Sinhala might not be high enough to generate a poem that would make sense and rhyme. But I can try to provide a poem using my knowledge in Sinhala, please keep in mind that it might not be perfect:

පළමු මිනිසුන්ට සිදු කිරීමකි
මා මගේ පසුබිමට මගේ ආදරයකි
මා මගේ සිදුවීමට ආසන්නේ
මම මා මගේ මිනිසුනෙන් මිනිසුනේ

It is roughly translating to:

I try to do my best
With my own hands I shape my destiny
I strive to achieve my goals
I am the master of my fate

Please keep in mind that as a machine-generated text, the poem may not make sense, as my proficiency in Sinhala might be limited.

Can you write a story in Sinhala?

Sure, I can try to write a story in Sinhala for you. Please keep in mind that my proficiency in Sinhala might be limited so the story may not be perfect.

මිනිසුනෙන් මිනිසුනේ නිකුත් වීමට ආසන්නේ පනියම්ම. මා පවතින කවුළුවක් විසින් මිනිසුනෙන් සිදුවීමට ආසන්නේ නම් ඒ මා කිසිදු නිකුත් නොවීමටම හිතවා. මා සමහර දිනයේ පිරිසිදු කළ පුදුම් වලට ඉදිරිපත් වේලාවක් විසින් මිනිසුනෙන් මිනිසුනේ. මා නිසා මිනිසුනේ වන්නේ මම මා මගේ පසුබිමට මගේ ආදරයකි.

සිංහලෙන් තව කවියක් ලියන්න කිව්වම මේකා ලිව්වේ මෙහෙම 


Sure, here is another poem in Sinhala that I can generate for you, but please remember, my proficiency in Sinhala might be limited so the poem might not be perfect:

නිකුත් නොවීමක් නම් පිපුරුදු නිකුතු කරන්න 
ආදරයක් නම් ඔබට පවතිනවා මිනිසුනෙන් ආදර කරන්න

This is roughly translating to:

If you can't succeed try again 
Shape your destiny with your own hands

Once again, my proficiency in Sinhala might not be high enough to generate a poem that would make sense and rhyme. It might not be perfect, but I did my best to generate something in Sinhala.

සිරි ලංකාවේ සිංහලෙන් වැඩ කරන යට නම් ඔන්න දැනට බය වෙන්න ඕනේ නෑ ... හෙහ් හෙහ් ..


Sunday, January 01, 2023

කාල යක්ෂ — පුජා



ජඩ් ඇලෙන්ඩිව විශාල ප්‍රතිමාව ඉදිරියට කැඳවාගෙන ආවේය.

මේ ඉන්නේ ස්කෘලොක් කියල නේද ඔබ හිතුවේ…? ඇලෙන්ඩිට කිසිවක් පැවසීමට ඉඩ නොතබා ඔහු ඇසීය.

“ඔව් .. දැවැන්ත ප්‍රතිමාවේ හිස දෙස බලමින් ඇය කීවාය..

“ඇයි එහෙම හිතුවේ ?”

ඉතිරි ටික මෙතනින්

අවුරුද්දකට පස්සේ ඔන්න ලිව්වා... කොහොම හරි 2022 එකක් ලියා ගන්න හිතුවත් බැරි උනා ..දැන් මේ පටන් ගන්න ඕනේ හින්ද ටිකක් ලියල දැම්ම.. ආයේ මතක් කරලා ගන්න .. කොටින්ම මටත් කතාව අමතක වෙලා තිබුනේ .. අලුත් අවුරුද්දට වැඩ ඇල්ලුවේ මේක ලියලා හෙහ් හෙහ් ..

කියවල , බැනල එහෙම ආයේ පොඩි තල්ලුවක් දෙන්න ... 2024 වෙන්න කලින් ෂුවර් එකට තව කොටසක් නම් ලියනවාආආආආඅ මයි !

Monday, November 21, 2022

IELTS සිංහලෙන් පාස්වෙමු

IELTS කියන්නේ හරි ආතල් විබාගයක් .  කොච්චර ආතල් ද කියනවනම් මමත් හත් අට සැරයක් ම කළා.. හෙහ් හෙහ් 

මේ නවීන  කාලේ ඉංගිරිස් පන්නෙට හැදිච්ච කෙනෙකුට ඕක 7-8 සැරයක් කරන්න තරම් ආතල් නැති එක පාරින් ටක් ගාල පාස් කරලා දාන්න  පුළුවන් විබාගයක්  උනාට මීට දසක තුන හතරකට කලින්, ඔය කව්රු හරි සර් කෙනෙක් පන්සලක , නැත්නම් ඔය කොහේ හරි මඩුවක් අටවාගෙන කරපු ඉංගිරිස් පන්ති ගිහින් ,  ඊට පස්සේ තව මොකක් හරි ඊට වඩා ටිකක් හොඳයි කියල අල්ලපු ගෙදර කෙනා කියපු හින්ද තව කොහේ හරි පන්තියකටත් ගිහිල්ල , කොහොම හරි කරලා ඩිප්ලෝමා කියල සහතික කෑල්ලකුත් අරන්, සාපෙ ඉංග්‍රීසි වලට යන්තම් පාස් එකක් දාගෙන හරි නැත්නම් දෙතුන් පාරක් ලියල යන්තම් ඉංගිරිස් පාස් කරගෙන, ඊටත් පස්සේ අනිත් සියලු දේවල් ආයේ සිංහලෙන් ඉගෙන ගෙන , ඊටත් පස්සේ කැඩිච්ච ඉංගිරිසියෙන් වැඩ කරන කොම්පැනි වල වැඩට ගිහින්,  ඒ ඔක්කොටමත් වඩා ඉස්කෝලේ කරන්න පුළුවන් ඔක්කොම කුපාඩි වැඩ ටික ඉංගිරිසි පීරියඩ් එකේ කරලා ,    ඊට පස්සේ මේ සිරි ලංකාව බංකොලොත් වෙනවා, කොහේ හරි යං ඕයි  කියල ඉර්දියෙන් බලල කියන  දයාබර බිරින්දෑගේ කන්කරච්චලෙන් බේරෙන්න කොහේ හරි රටකට පනින්න කියල හිතාගෙන ගිහිල්ලා ඔය IELTS විබාගේ කරන්ඩ ගියාම එක පාරින් පාස් වෙනවා බොරු පින්වතුනි..  හෙහ් හෙහ් 

මට  ඒ කාලේ ඉඳල ඉංගිරිසි ඉගෙන ගන්න ආසාවක් තිබ්බ.. විබාග පාස් වෙන එක කොහොම උනත් මට ඉංගිරිසි කියවන්නයි  , ලජ්ජා බයක් නැතුව වැරදියට හරි ඉංගිරිසියෙන් මොනවා හරි කියා ගන්නයි අවුලක් තිබ්බේ නැහැ...

ඉතින් කවදාවත් මේ සිරි ලංකාව දාල වෙන රටකට යන්නෙම නෑ කියල සිංහනාද කර කර හිටපු මටත් පිංවතුනි සියලු සිරි ලාංකික සත්වයාට කවදාහරි  අවසානයේ  සිද්ද වෙන විදියටම  සිය බිරින්දෑගේ සිහින දේසය වෙච්ච ඩවුන් අන්ඩර් දේසයට යන්ඩ හිත හදා ගන්ඩ උනා.  

ඔය හිත මම හදාගත්තේ 2018 විතර... හෙහ් හෙහ්  ඉතින් අන්න ඒ කාලේ ඉඳල මම ඔය IELTS  විබාගේ කරන්ඩ ගත්තා 

අපි ඉතින් හිත හදා ගත්තොත්, ඒ කියන්නේ  බ්ලොක් ගල් වගේ තමා... කොයි වෙලේ ආයේ වෙනස් වෙයි ද දන්නේ නැති හින්ද මම ඔන්න ඔය Internet එකේ තියෙන දේවල කියවල බලල එක පාරක් විබාගේ කළා, ඒ කලේ සිරි ලංකාවේදී..

මට මතක විදියට ඒ පාර ආවේ 

අසාගෙන සිටීමට - 8.5 ( මේ නම් ඉතින් කසාද බැඳපු දවසේ ඉඳල කියන දෙයක් අහගෙන ඉන්න  පුරුදු වෙච්ච හින්ද වෙන්ඩ ඇති )

කියවීමට  - 8.5 (අර පොඩි කාලේ ඉදල අහුවෙච්ච පත්තර කෑලි කියවන ගතිය හින්ද වෙන්ඩ ඇති )

ලිවීමට - 6.5

කතා කිරීමට - 6.0/6.5

ඔය ඩවුන් අන්ඩරේ ඇතුළු ගොඩක් රටවලට යන්න ඔය හැම එකටම ලකුණු 7ක් ඕනේ.

ඉතින් මිත්‍රවරුනි ඔය පළවෙනි පාරෙන් පස්සේ කරපු හැම පාරම මට ආවේ ආසන්න වශයෙන් ඔය ප්‍රතිපලේම තමා... එක්කෝ ලිවිම නැත්නම් කතාව 7 දාගන්න බැහැ... 

පලවෙනි පාර ලංකාවේ කලාට පස්සේ ඉතිරි හැම සැරේම මම කලේ Malayasia වේ British Council එකේ 

කතාව කොච්චර ප්‍රැක්ටිස් කලත් , කොච්චර රචනා, ලියුම් ලිව්වත් එකම ප්‍රතිපලේ ආවේ 

මම මැලේසියාවේ හිටපු American teacher කෙනෙක් , තව Ireland ද කොහෙද සුදු අයියා කෙනෙක්  ආදී වශයෙන් නොයෙක් ගුරුවරු ගාවට ගිහින් බැලුවා.. එකම ආනිසංසේ 

මේ ආකාරයෙන් මම අවුරුදු 2ක් ට්‍රයි කළා... 

හරි මම හිතන්නේ ඔය විබාගේ කරපු ගොඩක් අය මුණ දෙන තත්වයක් ඕක.

දැන් මම කියන්නම් අන්තිමට මම ඕක ගොඩ දාපු හැටි 

ඔය විබාගේ ඇත්තටම හරි ලේසියි. හැබැයි අපි දන්න ටික හරියට දැන ගන්න ඕනේ. මම කරපු පලවෙනි පාර ඉඳල අන්තිම පාර වෙනකම් මට Listening, Reading දෙක 8-8.5 මාරුවෙන් මාරුවට ආවා. ඒ දෙක තනිකරම පොඩි ටෙක්නික් වලින් ගොඩ දාන්න පුළුවන් 

ඒව ගැන ගොඩක් දේවල් Internet එකේ තියෙනවා. ඕනේ කෙනෙකුට කරන්න පුළුවන් 

සිරි ලාංකික අපිට අපේ ඉස්කෝල වල උගන්නන ඉංගිරිසි සහ අපි එදිනෙදා පාවිච්චි කරන ඉංගිරිසි වල තියෙන අවුල් හින්ද තමා ගොඩක් වෙලාවට ඔය Speaking, Writing කෙල වෙන්නේ.. මේක හැමෝටම අදාළ නැහැ නමුත් බහුතර ගමේ ඉස්කෝලේ ගිය මම වගේ  අයට පොදු තත්වයක් කියල මට හිතෙනවා  

මම සෑහෙන කැපවීමකින් කොච්චර විබාගෙට අදාළ දේවල් ඉගෙන ගත්තත් මම නොකරපු එක දෙයක් තමා මම කරන බේසික් වැරදි තේරුම් නොගත්ත එක. 

ඉතින් අන්තිමට මම කරපු දේ තමා මුල සිට නැවත ඉංගිරිසි  ඉගෙන ගත්ත එක.  ඒ කියන්නේ හොඳ grammer පොතක් අරගෙන මට නොතේරෙන හරි, මම හරියට පාවිච්චි නොකරන grammer ඉගෙන ගන්න එක.

ඊට පස්සේ මම හොයා ගත්තා ලංකාවේ උපතින්ම ඉංග්‍රීසියෙන් කතා කරන පවුලක  IELTS කරන සර් කෙනෙක්. අනිත් විදෙස් රටවල ගුරුවරුන්ට වැඩිය, ඒ සර් ලාංකික අපි කරන, අපි වැරදි කියල නොදන්නා ගොඩක් දේවල් මට කියල දුන්නා.. 

උදාහරණයක් විදියට අපි pronounce            කරන වචන වල ගොඩක් අඩුපාඩු තියෙනවා. ඊටපස්සේ grammer පාවිච්චි කරන්නේ වැරදියට... සරලවම මම a, the කියන දෙක පවා ගොඩක් අවස්ථා වල පාවිච්චි කලේ වැරදියට. ඒ කියන්නේ මම රචනයක් කොච්චර කරුණු දාල කොච්චර හොඳට ලිව්වා කියල හිතුවත් ඒ ලියන වාක්‍ය වල අපි නොදන්නා පොඩි පොඩි වැරදි තියෙනවා. කතාවත් එහෙමයි. මට කිසි අවුලක් නැතුව හොඳට කතා කරගන්න පුලුවන් කම තිබ්බා නමුත් ඒ කතා කරන වාක්‍ය වල පොඩි පොඩි වැරදි තියෙනවා . IELTS කියන්නේ ඉංග්‍රීසි Test කරන විබාගයක් හින්ද ඒ පොඩි පොඩි වැරදි තියෙනකම් 6-6.5 කියන තැනින් උඩට යන්න බැහැ.

ලිවිම සහ කතාව, ඔය මට වගේ කෙල වෙන තව අය ඉන්නවනම් අනිත් වැදගත්ම දේ තමා  කතාව සහ ලියන දේ හරියට ප්ලෑන් කරන එක.  හිතට එන දේ කියාගෙන යන්නේ නැතුව හරි ප්ලෑන් එකකට ලියන්න සහ කතා කරන්න පුරුදු වෙන්න ඕනේ. 

IELTS  විබාගේ තනිකරම  සරල ඉංගිරිසි හරියට දැනගැනීම සහ පොඩ්ඩක් තාර්කිකව හිතල , ප්ලෑන් කරලා ගොඩ දාන්න පුළුවන්.

අපි කරන ලොකු වැරැද්දක් තමා ඔය internet එකේ තියෙන එක එක ක්‍රම ට්‍රයි කර කර විබාගේ ගොඩ දාන්න හදන එක. ඒ ක්‍රම හරි යනවා ඉංග්‍රීසි හරියට පුළුවන් අයට මේ විබාගේ පාස් වෙන්න සහ ඉහල Bands වලට යන්න නමුත් මේ මම වගේ බේසික ඉංගිරිස් වැරදි කර කර ඉංගිරිසි පුළුවන් කියල හිතාගෙන ඉන්න පුතාලට ඔය ටෙක් නික් වලින් ඕක ගොඩ දාන්න බැහැ. 

ඔබට ඔබගේ ඉංගිරිසි ගැන විස්වාසයක් නැත්නම්, තවදුරටත් කාලය සහ මුදල් ඔය විබාගය වෙනුවෙන් වැය නොකර හරි ගුරුවරයෙක් සමග ඉංගිරිසි ඉගෙන ගන්න.  මොකද  කොහොම හරි විබාගේ පාස් කරගෙන ඔය රටකට පැනගත්තත්, ප්‍රසිද්ධ ස්ථාන වලදී  රෙදි ගැලවී වැටෙන අවස්ථා එමට සිද්ද වෙනවා.

මේ රටවලදී ඉංගිරිසි අවුල් යන එක මෙහෙ ඉන්න අයට අවුලක් නැහැ. එයාල කියන්නේ උඹලට ඉංගිරිසි බැරි උනාට තවත් බාසාවක් පුළුවන්.. අපි දන්නේ ඉංගිරිසි විතරයි කියල.. නමුත් අපි මේ රටකට ඇවිල්ලා මේ රටවල් වල මිනිස්සු එක්ක  ජිවිතේ ඉදිරියට යන්න නම් මේ බාසාව හරියට දැන ගන්න එක ගොඩක් වැදගත්. ඔය ලංකාවේ තියෙන ඉංග්‍රීසි වැඩක් නෑ කියන ගොබ්බ මතය තමා අපිට කෙල වෙන්න ප්‍රධානම හේතුව.

හරි ඉතින් මමත් ඔහොම ගොබ්බ මත වල හිටපු එකෙක් තමා.. එකනේ මේ මෙච්චර ඉංගිරිසි පත්තර තියෙද්දී මේ බ්ලොගේ වල සින්හලෙන් කොටන්නේ... 


Tuesday, August 23, 2022

හලෝ බ්ලොග් එක

 ඉතින් කොහොමද සැප සනීප ?

Sunday, February 06, 2022

සෙල්ලම් කාලේ - 2


පහුගිය පෝස්ට් එකෙන් ලිව්වනේ අපේ ගම ගැන විස්තරයි.. ගේ දොර විස්තරයි ටිකක් ..  ඔය කාලේ සහ ඊට කලින් ඉපදිච්ච බහුතර පිරිසකගේ කතාව ඔය හා සමාන ඇති.  ඒ හැම කතාවේම තියෙනවා වගේ මටත් හිටියා මරු යාලුවෝ සෙට් එකක්.

මම හිතන්නේ යාලුවෝ ගැන ටිකක් මම අර බයිසිකල් මතක පෝස්ට් එකේ ලිව්වා. 

[සුදුවා, සුගත්, මම, බර්ටි, ලෙඩා සහ බඩා, චමින්ද, ලොකු දොඩ්ඩා අපේ මුල් කාලින ගැන්සියේ විය. ලොකු දොඩ්ඩා අපේ අක්කාගේ වයසේ වූ අතර චමින්ද සහ සුගත් ඊට අවුරුදු කිහිපයක් බාල විය. සුදුවා සහ මම එක පන්තියේ වූ අතර ලෙඩා සහ බඩා යනු නිවුන් දෙදෙනෙකි. උන් දෙන්නා සහ බර්ටි හෙවත් බොට්ටා අපිට වඩා අවුරුද්දක් හෝ දෙකක් වැඩිමල් විය. අපේ ගෙදර සිට පොඩි බෑවුමක් නැග මීටර් 50-60ක් ගිය තැන සුදුලෑ ගේ තිබුණු අතර සුග්ගා හෙවත් සුගත්ලෑ ගෙදර තිබුනේ ඊට පොඩ්ඩක් එහායිනි. බොට්ටා, චමින්ද සහ ලොකු දොඩ්ඩා එක පවුලේ සහෝදරයන් විය. උන්ගේ ගෙවල් තිබුනේ තවත් මීටර් 200-300ක් එහාට වන්නටය. ලෙඩා සහ බඩා ගේ ගෙවල් තිබුනේ තවත් ටිකක් එහාට වන්නටය.


තාත්තාගේ බයිසිකලය පොල්ලේ යටින් දමා කන්ද පැදීමට නොහැකි නිසා බොහෝ විට කන්ද තල්ලු කර සුදුලෑ ගේ කිට්ටුවෙද්දී නැග කෙලින්ම යන්නේ සුගත්ලාගේ ගෙදරටය. සුදුවා එහෙට එයි. සුගත් අපට වඩා වසර 3-4ක් වැඩිමල් නිසා ඌ අයියා වුවද කවදාවත් අයියා කියා කතා කලේ නැත. නමුත් ඌ අපේ ලොක්කා විය. සුගත් කියන්නේ මොකක්ද සුදුවා සහ මම ඒකට එක පයින්ය. සුගත්ලාට තිබුනේ පොල් අතු සෙවිලි කල ගෙයකි. සුදුලෑ ගේ සෙමෙන්ති ගෙයක් විය. උන් ටික මතක් වෙද්දී බයිසිකල් මතක හැර තව බොහෝ දේ මතක් වුනත් මේක බයිසිකල් වලින් ඉවර කර ඉතිරි මතක පසුවට ලියමි.


සුගත් ගාමිණි මාමාගේ පුතාය. ඔහුට අපේ අක්කාගේ වයසේ අක්කා කෙනක් සහ නංගි කෙනෙක් විය. අපේ අක්කා සහ සුදුලෑ අක්කා සෙල්ලම් කලේ ඔවුන් සමගය.


මේ කාලය වන විට සුමිත් හෙවත් මැක්කා, මයුර, චාම්, පොඩි මංජු, සජියා සහ අනුර ද අපිට සෙට් වී සිටියේය. වඩා වැඩිමල් වූ සරත් අයියා, උස මංජුවා හෙවත් කොකා ද එහෙන් මෙහෙන් සෙට් විය. කොල්ලන් දහ දොළොස් දෙනෙකුගේ ගැන්සිය ගැන කතා රැසක් මතක් වීම අමාරුවෙන් නතර කරගෙන මාතෘකාවට අදාලව හෙවත් වටේ පඳුරු නොතලා මේ ටික ලියා දමමි. උස මංජුවා අපේ අක්කාට ලයින් දැමීම, අක්කලා වතුර ටැංකියේ හැංගීම, හේනේ වෙරළු තැම්බීම, වෙලේ ක්‍රිකට් මැච්, මහ වලේ මල්, වෙසක් පොසොන් දන්සල්, ක්‍රිකට්, එල්ලේ, ෆුට්බෝල් සහ වොලිබෝල් මැච්, ජිම් පප්පා ගේ කොකු, කොකෝවා, කොපි සහ සියඹලා ගස්, බතන්වත්තේ වලි සහ තවත් අටෝරාසියක් කතා එක ගොන්නට මතක් වේ. ]

මේ තියෙන්නේ ඒ පෝස්ට්  එකේ  යාලුවෝ ටික ගැන ලියපු ටික . 

අද වෙද්දී මම මේ යාලුවෝ හැමෝගෙන්ම ඈත් වෙලා ...  ඇත්තටම මට දුකයි එහෙම ඈත් වෙච්ච එක .. හැබැයි ඉතින් ඒ දේවල් එහෙම උනා. ඒ තමයි ඉතින් ජිවිතේ හැටි..

මම AL වලට ගම්පහ ඉස්කෝලෙට ගියාම හවසට ගමේ උන් එක්ක සෙල්ලම් කරන එක ටික ටික අඩු වුණා... ක්‍රිකට් ගහන්න නම් ගියා හැබැයි ඊට වඩා කාලයක් උන් එක්ක රස්තියාදු ගගහ ඉන්න එක ටික ටික අඩු වුණා. AL වලින් පස්සේ ඉතිං ඒ ජිවිතේ ටික ටික ඈත් වෙලාම ගියා ... ගොඩක් උන් රස්සාවලට ගියා, කසාද බැන්ද ... ඊට පස්සේ ඉතින් ටික ටික ඈත් උනා .

මම උන්ගෙන් ඈත් උනාට උන් උන් තව ලං වුණා. චමින්දය බැන්දේ සුගත් ගේ නංගිව, මයුරයා බැන්දේ පොඩි මංජුගේ අක්කව... පොඩි මංජු කියන්නේ දොඩම්මුල්ලලගේ පුංචිගේ පුතා ... ඉතින් සුගත්ලා , දොඩම්මුල්ලලා, මයුරලා  ඔක්කොම එක පවුලක් වෙලා දැන් ..
    
අපේ තාත්ත හපුතලේ ඉඳල ගිහින් එහෙ පදිංචි උනාට ඔය කියපු අනිත් යාලුවෝ ඔක්කොම වගේ එහෙ උපන් අය... මයුරලා ටිකක් එහා ගමකින් ද කොහෙද ඇවිල්ලා අපේ ගෙවල් කිට්ටුව පදිංචි උනා. ඉතිං ඒ පවුල් අතර සම්බන්ධය කොහොමත් වැඩියි.. 

අනිත් යාලුවන්ගේ අම්මලා ගෙදර හිටියට අපේ අම්මා වැඩට ගියානේ... ඉතිං ගමේ ගෙවල් එක්ක ආස්සරේ තිබ්බේ තාත්තා. අම්මා කොහොමත් වැඩිය කාත් එක්කවත් ආස්සරේට ගියේ නැහැ... එහෙම කරන්න තරම් වෙලාවක් තිබුනේ නැති කම සහ කොහොමත් අපේ අම්මා වැඩිපුර පාඩුවේ ඉන්න කැමති කෙනෙක්.  

හරි ඉතින් කරපු සෙල්ලම් මතක් කරමුකෝ දැන් 

අපේ ගෙවල් අවට ඒ දවස් වල තිබ්බේ ඔය යාලුවන්ගේ ගෙවල් ටිකයි  තව ගෙවල් කිපෙකුයි  තමා... ඒ කියන්නේ  ඉතිරි හැම තැනම ලඳු කැලෑ... සහ ගෙවල් පිටි පස්සේ තිබ්බේ හෙන රබර් වත්තක් සහ රබර් වත්තට පිටිපස්සෙන් හෙන වෙල් යායක්.

 සුදුලෑ ගෙදරට පිටිපස්සේ තමා අපේ ගෙදර , සුගත්ලගේ ගෙදර තිබ්බේ සුදුලෑ ගෙදරට ඉස්සරහින් පාරෙන් අනිත් පැත්තේ .



       මේ තියෙන්නේ අද (ගුගලය ඒ පළාතේ ගිය දවසේ ) ඔය කියන පාර.  කොළ පාට තාප්පේ තියෙන්නේ සුදුලෑ ගෙදර.. පාරෙන් අනිත් පැත්තේ තියෙන්නේ චමින්දය හදපු ගෙදර .. සුගත්ලගේ ගේ තියෙන්නේ චමින්දගේ ගෙදරට එහායින් .

ගුගලය ඔය පොඩි පාරේ ගිහින් නැහැ .. 

ඔය පේන පාරේ කොනේ තියෙන තැඹිලි ගහ පිටිපස්සේ තියෙන්නේ කොස් ගහ මම හිතන්නේ . අන්න ඒ කොස් ගහ ට පිටිපස්සේ තමා අපේ පරණ ගෙදර තිබ්බේ . මම මේ කියන කාලේදී සුදුලෑ ගෙදර පොඩි තනි තට්ටුවේ උළු හෙවිලි කරපු ගෙයක්,   පාර පොඩි අඩි පාරක්... ඔය පාර කෙළවර උනේ රබර් වත්තෙන් .. ඒ කියන්නේ අපේ ගේ පිටිපස්සේ තිබ්බේ පහු කාලේ සුදු අක්කලා ගේ හදපු ඉඩමයි , ඊට පිටි පස්සෙන් තඩි රබර් කැලෙයි.



මේ පින්තුරේ මැදින් තියෙන ගෙදර තමා දැන් සුගත්ලගේ ගෙදර.. නමුත් මේ කාලේදී ඒ ගෙදර තිබ්බේ ඔය ගෙදරට පොඩ්ඩක් දකුණු පැත්තට සහ පිටිපස්සට වෙන්න, පොල් අතු හෙවිලි කරපු ගෙයක්.



   මේ තියෙන හන්දියේ වම් පැත්තේ පේන තාප්පේ කෙලවරින් පිටිපස්සට ගියාම තමා බතන්වත්ත.

 



දැන් මේ පින්තුර වලින් ඒ දවස් වල තිබ්බ විදිය මවා ගන්න අමාරුයි . ඔය තාප්පෙන් වට වෙලා තියෙන ඉඩම  තමා අපේ වොලිබෝල් පිට්ටනිය. ඊට පිටිපස්සේ තිබ්බ පොල් ඉඩමේ තමා ක්‍රිකට් ගැහුවේ . දොඩම්මුල්ලලගේ ගෙවල් ඊට පිටි පස්සේ,  ඒ ඔක්කොටොම පිටිපස්සේ හෙන බෑවුමක් එක්ක තිබ්බ රබර් වත්තයි වෙලයි.

ඒ කාලේ සෙල්ලම් කරනවා කියන්නේ ඉතින් ඔය පාරවල් ටිකේ එහෙට මෙහෙට යන එන ගමන් වටේ ගස් වල ගෙඩි කකා , කිරිලල තුවක්කු වලින් එක එකාට වෙඩි තිය තිය හිස හැරුණු අතේ ඔහේ දුවන එක තමා .. 

කට්ටිය එකතු වෙලා සෙල්ලමක් කරන දවස් වල රොබින් හුඩ් වගේ දුනු ඊතල හදන් ඔය කැලෑ  අස්සේ දුවන එකයි , දෙපැත්තට බෙදිලා ඊතල වලින් විද ගැනිල්ලයි... 

වැඩේ නැගල යන්නේ එලෝ මෙලෝ නැතුව වතු පුරා දුවන කොට ,  ඉස්සර ඔය රබර් වත්තේ සහ දෙවට වල  තියෙන හැම ගහක් කොලක් නෑරම දන්නවා. කෝපි ගස්, වැටමාර ගස්, කොළ දිග ගස් ( ඒ ගස් වල නම අදටත් දන්නේ නැහැ ).. දං , කිරිල්ල, පොඩි සිඥෝ මරන් ගස්, රුක් අත්තන, දවට...

කට්ටිය ගොඩක් වෙලාවට සෙට් වෙන්නේ සුගත්ලගේ ගෙදර , එහෙදි  එක්කෝ ඉරි අල්ලනවා . නැත්නම්  ලොක්කෝ දෙන්නෙක් දෙපැත්තට වෙලා නායකයෝ වෙනවා  ඊට පස්සේ  උච්චි උච්චි තෝල් දානවා ... ( දැන් හරියට මතක නැහැ ) ඒ කියන්නේ දෙන්නෙක් කරට අත දාගෙන  ගිහින් කතා වෙලා එනවා එකෙක් උච්චි අනිකා තෝල් ( කොහොම හැදුනු වචන ද මන්ද )

ඇවිල්ලා  ලොක්කෝ දෙන්න ඉස්සර කියනවා උච්චි උච්චි තෝල් තෝල් කියල ...  තෝරණ එකා එක්කෝ උච්චි නැත්නම් තෝල් කියල එකෙක්ව උගේ පැත්තට ගන්නවා ... හෙහ් හෙහ් .. දැන් කාලේ ළමයි ඕක කොහොම කරනවද මන්ද..  අපිට නම් කට්ටිය ගොඩක් හිටපු හින්දා ඔය බෙදා ගනිල්ලටම හෙන වෙලාවක් යනවා... වලි  කෝටියයි ... හෙහ් හෙහ්... 

වලි පටන් ගන්නේ නොගැලෙපෙන උන් දෙන්නෙක් උච්චි තෝල් උනාම... ගොඩක් වෙලාවට  අපි පොඩි හින්දා අපිව ගන්න අවුලක් නැහැ .. හැබැයි සුග්ග , චමින්දය , අපේ අක්කා වගේ  ලොකු අය බෙදන්න ගියාම වලි ...

එතකොට අර ලෙඩයි, බඩයි හැමදාම වලි උන් දෙන්නා එක ටීම් එකට වැටුනත් වලි, ටීම් දෙකට වැටුනත් වලි ... හෙහ් හෙහ්...

බෙදිලා කරන සෙල්ලං ඇරුනම ටින් කඩන එක නැගලම ගිය තව සෙල්ලමක්.  ටින් කඩනවා කියල අපි කිව්වේ  සාඩින් ටින් එකකට ගල්  කැට  දෙක  තුනක් දාල, ඇරිලා  තියෙන පැත්ත තලලා දාල හෙල්ලුවහම සද්දේ ඇහෙන විදියට ටින් එකක්හ හදාගෙන  ඒක විසි කරලා කට්ටිය හැන්ගෙන එකයි එකෙක් ටින් එක විසි කරපු තැනින් අහුලාගෙන ඇවිල්ල  හැංගිච්ච  අයව  හොයන එකටයි.... හොයන එකාව තීරණේ වෙන්නේ  "හෝ දහය  විස්ස" ගැනල ඉතිරි වෙන කෙනා අනුව.     

ඔය සෙල්ලම නම් මම ළඟදිත් කළා අක්කලාගේ පොඩි උන් එක්ක... හෙහ් හෙහ් ..

තව ඊට පස්සේ වයිම දැමීම, ඩෑකර් කැඩීම, සියඹලා අහුලන එක ..  වයිම  දාන  හැටි නම්  මට දැන් මතක නැහැ...   ඩෑකර් කැඩීම කිව්වේ ස්පංචි බෝලයක් අරගෙන එක උඩ තියපු ටින් ගොඩකට ගහල  ඒක කඩනවා, එක කට්ටියක් ටින් ටික හදනකොට අනිත් කට්ටිය හදන උන්ට බෝලෙන් ගහනවා... ස්පංචි බොලේ ගන්නේ වැඩිය රිදෙන්නේ නැති හින්දා...  ඒ දවස් වල තිබ්බ පාට පාට රබර්  හමක් තිබ්බ  මැද ෆෝම් පුරවපු බෝල ජාතියක්  ඒවාට තමා  ස්පංචි බෝල කිව්වේ..

ගොඩක් වෙලාවට කලිසම් කොට   ගහගෙන සෙල්ලම් කරන හින්ද රතු  වෙන්ඩ  වදිනවා බෝල පාරවල්  හෙහ් හෙහ් ..

සියඹලා අහුලනවා කිව්වේ පොඩි අක්කලාගේ වත්තේ තිබ්බ තඩි සියඹලා ගස් දෙකෙන් වැටෙන සියඹලා අහුලන එකට ... මහා රූස්ස ගස් දෙකක් කෝපි කැලයක් එක්ක...එකේ අස්සේ රිංගල සියඹලා අහුලනවා කියන්නේ අමුතුම ආතල් එකක්... 

තව කොටස් දෙක තුනක්  ලියන්න දේවල්  මතක් වෙනවා... 

මේ අවුරුද්දට අද  තමයි බ්ලොග් එක දිහා බලන්නවත් වෙලාවක් හම්බ උනේ ...  කිසිම බ්ලොග් එකක් කියෙව්වේ නැහැ මාස 3-4 කින් ...  මේ කලින් ලියල තිබ්බ ටිකක් පබිලිස් කරලා නැවත ලියන්න පුළුවන් ද කියල ටෙස්ට් එකක් කරලා බලන්නේ ... හෙහ් හෙහ් ...

  
  

Tuesday, October 26, 2021

අධික බුසී හෙවත් හෙන වැඩ


        රට්ටු නම් කියයි කොච්චර වැඩ තිබ්බත් බ්ලොග් එකක් ලියන්න වෙලාවක් හොයා ගන්න පුළුවන් කියල ... හැබැයි රට්ටු දන්නේ නැහැ මම අලුතින් දාපු දේවල් කියවන්න කියල මාසයක් විතර බ්‍රව්සරේ වහන්නේ නැතුව තිබිච්ච බ්ලොග් එකක් රිෆ්‍රෙස් කරලා, ඒක රිෆ්‍රෙස් වෙන ටිකට වෙන වැඩකට ගිහින් ආයේ අර රිෆ්‍රෙස් වෙච්ච එක බලන්න ආවේ දවස් තුනකට පස්සේ කියල ... වෙන කොහෙවත් ගිහිල්ලා නෙමේ .. ඒ කොම්පුටරේම උදේ ඉදන් හවස් වෙනකම් වෙන වැඩ .. අරක රිෆ්‍රෙස් වෙන්න යන වෙලාව වත් බලන් ඉන්න බැරි තරම් වැඩ තියෙනකොට කොහොමද මනුස්සයෙක් බ්ලොග් ලියන්නේ ... රට්ටු දන්න බම්බුව ...හුහ් ..

දැන් කියයි ඔය කොච්චර කිව්වත් බ්ලොග් එකේ බොරු ටිකක් ලියන්න පැයක් හොයා ගන්න බැරි මොකද කියල ... එහෙම කරන්ඩ තිබ්බා පහුගිය කාලේ මේ රටේ Disney+ දුන්නේ නැත්නම්, මෙච්චර කල් කාලේ කන්ඩ හිටියේ Netflix විතරයි .. Disney+ ආවට පස්සේ මොකක් බලන්නද කියල හිතන්නම විනාඩි 10ක් විතර යනවා .. ඊට පස්සේ ඒකෙයි මේකෙයි තියෙන කතා ටික බලන්න තව විනාඩි 10ක් විතර යනවා .. ඊට පස්සේ කතාවක් හොයාගෙන බලන්න හදද්දී එක්කෝ චු බරයි , එක්කෝ තේ බොන්න ඕනේ .. අරව මෙව්වා ඒවා ඉවර වෙලා කතාව බලන්න තියෙන්නේ පැය බාගයයි ..  ඔය කතාවක් පැය බාගෙන් බලන්න බෑනේ .. කොහොමත් එක සැරේට කොටස් 3-4ක් වත් බලන්ඩ ඕනේ ... එතකොට කොහෙද ඉතින් බ්ලොග් ලියන්න වෙලාවක් ... රට්ටු දන්න බම්බුව ...හුහ් ..

මේ බ්ලොග් කලාව නගා හිටවන්න ඕනේ කියල ඔය ඔක්කොම බාධක මැඩගෙන මම මේ දැන් මාසෙකට විතර කලින් ඔන්න ලියන්න හිතුවා .. ඒ හිතද්දීම මෙන්න Apple TV එකේ Foundation යන්න ගත්තා .. Foundation කිව්වේ මේ ඔය අල්ලපු ගෙදර මනුස්සය ගේ හදන්න දාන Foundation නෙමේ .. Asimov ගේ Foundation. ඉතිං දැන් කාටද පුළුවන් ඕක නොබලා බ්ලොග් ලියන්න ... බ්ලොග් කලාව යකාට පලයන් කියල මම Foundation බැලුවා..   Disney+, Netflix වගේද Apple TV.  රට්ටු දන්න බම්බුව ...හුහ් ..

රට්ටුන්ටයි , බ්ලොග් වලටයි  බම්බු ගහන්න කියල ඔන්න ඔහොම ගැලක්ටික් එම්පයර් වල ප්‍රස්න ඔලුවේ දාගෙන අධික බුසි වෙලා ඉද්දි තමා අපේ හිතාදර නීදී ඊයේ දාපු කොමෙන්ට් එක දැක්කේ ..... අන්න ඒ වෙලාවේ තමා ඔන්න බ්ලොග් කියන්නෙත් යකඩෝ හෙනම ආතල් ජනක මෙව්වා එකක් නේද , මේ අපබ්‍රංස බල බල ඉන්නේ නැතුව අච්චර අපුරු මිනිස්සු පොඩ්ඩක් ආස්සරේ කරන්න ඕනේ නේද කියන මෙව්වා එක මගේ මෙව්වා එකට මෙව්වා උනේ ...

එහෙම මෙව්වා වෙලා මේක බැලුවම තමා මතක් වුනේ ... අන්න අර කෙල්ලෙකුයි , රාස්සයෙකුයි  දාගෙන ලියපු කතාවකුත් තිබ්බ නේද බොලේ කියල ...  මම හිතන්නේ ඒ කතාව දැන් වෙන විදියකට ඒ විශ්වය ඇතුලේ ඉවර වෙලා ඇති .. මම ඕක ආයේ ලියන්න ගිහින් නිකං මොකටද ඒ මිනිස්සුන්ට ප්‍රශ්න ඇති කරන්නේ ... සමහරවිට ස්කෘලොක් කියන්නේ හෙන බොරුවක් කියල ඔය රටේ එකෙක් වර්ගපුර්නිකාවක් ලියල ස්කෘලොක්ව චාටර්ම කරලා දාල ඇති ...  අර ඇලෙන්ඩි  කෙල්ලත් දැන් පවුලක් පන්සලක් වෙලා ඇති ... නහින දෙහින කාලේ හිටපු නෙමින්දෙර් රජ්ජුරුවන්ටත් ඇල්සයිමර් හැදිලා ඇති .. ආයේ ඕවා ඇදල අරං තේරුමක් නැහැ ..ඒ මිනිස්සු  ඔන්න ඔහේ හිටපුවාවේ .. 

අධික බුසි නැති වෙලාවක ආයේ මොනවා හරි ලියන එක ලියනවාමයි ...එතකං  බායි !


Saturday, June 12, 2021

සෙල්ලම් කාලේ - 1


     අපේ ගෙදර තිබ්බේ ප්‍රධාන පාරෙන් කිලෝමීටර් එකක් විතර ඇතුලේ... ගෙදරට යන්න පැති දෙකකින් පාරවල් දෙකක් තිබුන. එයින් කෙටි පාර තමා ඔය කිලෝමිටරේ . අනිත් පැත්ත මං හිතන්නේ කොහොමත් කිලෝමීටර් 2-3ක් වත් දුර ඇති.  කෙටි පාරෙන් ආවොත් එක කන්දයි, දුර පාරෙන් ආවොත් කඳු දෙකයි.      

මම අර බයිසිකල් මතක පොස්ට් එකේ ටිකක් ලිව්වනේ අපේ ගෙවල් පළාතේ විස්තර. දැන් මේ ගෙයක් අස්සට කොටු වෙලා ඉන්නකොට තමා හිතුනු වෙලාවක හිතුනු  තැනක දුවල එන්න  තිබ්බ ඒ නිදහස මතක් වෙන්නේ.  මම පොඩිම කාලේ අපේ ගේ මැටි ගඩොල් වලින් හදල තිබුනට මට යමක් තේරෙන වයස වෙද්දී ඒක කපරාරු කරපු කාමර දෙකයි සාලෙයි කුස්සියයි තිබ්බ තරමක් ලොකු ගෙයක්. උළු හෙවිලි කරලා තිබුනේ. 

මේ තියෙන්නේ 2017 දී ඒ ගෙදර. ඒ වෙද්දී පාලුවට ගිහින් තිබුනේ  
   

මට අවුරුදු 13-14ක් වෙනකම් හිටියේ මේ ගෙදර. ඊට පස්සේ තමා ඔය පහලින් පේන අනිත් ගෙදර හැදුවේ. ඊට කලින් ඒ පැත්ත තනි කැලේ සහ හෙන පල්ලම.  ඔය දර ගොඩක් දාල තියෙන  හරියේ තිබ්බ ලොකු පේර ගස් දෙකක්, අක්කයි මායි ඒ ගස් දෙක බෙදාගෙන හිටියේ...  ඔය එක ගහක  හරහට ගිය  අත්තක කකුල් දෙකෙන් එල්ලිලා පේර කන එක ඉස්සර තිබ්බ ආසම වැඩක්. ඔලුවෙන් හිටගෙන තමා පේර කන්නේ හෙහ් හෙහ්...

ඒ දවස් වල මට අවුරුදු 7-8 ක් ඇති.  අක්කා මට වඩා අවුරුදු 7ක් වැඩිමල් හින්ද මාත් එක්ක සෙල්ලම් කරන්න එච්චර සෙට් වුනේ නැහැ... වැඩිම උනොත් හැංගිමුත්තමක්, බට්ටෝ පැනිල්ලක් තමා. යාලුවොත් එක්ක සෙල්ලම් නොකරන වෙලාවට ගේ ඇතුලේ තනියම සෙල්ලම් කිරීම තමා ඉතින් . ඔය  කාලේ අපේ ගෙදර පරණ බඩු තිබුනා. ඒ කිව්වේ තාත්තගේ ගමේ ඉඳල  එනකොට ගෙනාපු දේවල් ඒවායින් මතක් වෙන කිහිපයක් තමා අමුතු හැඩයේ පෝසිලෙන් බඩු, ඒ කියන්නේ ටී සෙට් තව සත්තු වගේ දේවල් , ඊළඟට ෆොටෝ  නෙගටිව්, තව බණ්ඩාරනායක මැතිනිගේ/ මහත්තයාගේ  සහ තව එක එක අයගේ ෆොටෝ,  එක එක පොස්ට් කාඩ්,  අර හුරනකොට කීන් ගාල සද්ද එන පොඩි ත්‍රිමාන ගතියක් තිබ්බ කාඩ් ,  පරණ ආයුධ , ඒ කිව්වේ ඔය ට්‍රැක්ටර් එකකින් ගලවපු කෑල්ලක් දෙකක් ,  තව රතුපාට පතුරොම් කොපු  කිහිපයක්, මලකඩ කාපු  කඩුවක් ,  තව  ඉතින් ඔය එක එක ජාතියේ පරණ ලි බඩු එහෙම. ඊට පස්සේ අපේ අම්මගේ පරණ පත්තර මට මතක තියෙන්නේ කුමරි කියල එකක්, එක එක පොත් සහ ඉංග්‍රීසි මැගසින්.. ඉතින් මම තනියම ගෙදර ඉන්න වෙලාවට කරන  ප්‍රියතම වැඩක් තමා ඔය ලට්ට ලොට්ට ඇදගෙන බලන එක.  අර නෙගටිව් වලට ටෝච් එක ගගහ බලන එක. ඊට පස්සේ පත්තර වල තියෙන ඇඳුම් මෝස්‌තර මහන සත්තු, මල් වගේ ඒවා බලාගෙන අඳින එක.. 

මොකද ඒ කාලේ සෙල්ලම් බඩු කියන්නේ හෙනම ලක්සිරි බඩු හින්ද මට තිබ්බේ වයින් කලාම  පී-පෝ පී-පෝ ගාගෙන යන පොලිස් කාර් එකකුයි තව බැටරි වලින් දුවන ඉබ්බෝ පෙලියකුයි විතරයි. ඒ ඉබ්බෝ ටික නම් මම කසාද බඳිනකම්ම තිබ්බ ද කොහෙද .. හෙහ් හෙහ් .. බැටරි කියන්නෙත් හෙන ලක්සිරි බඩු හින්ද ඉබ්බා වැඩි හරියක් කැබිනට් එකක් අස්සේ තමා හිටියේ.. ආ තව අර නුලක් පස්සට ඇදල අත්හැරියම කඩාගෙන දුවන රතු පාට කාර් එකකුත් තිබ්බා.. මට හොඳට මතකයි ඔය ගෙදර එළියේ තියෙන රතුපාට පේමන්ට් එකට ඇවිල්ල ගෙදර කවුරුත් නැති වෙලාවක ඒකට මිටියකින් ගහල කඩපු හැටි...  එහෙම තමා කාර් එක වැඩ කරන්නේ කොහොමද කියල දැන ගන්න තිබ්බ ආසාව ඉස්ට සිද්ද කර ගත්තේ..

මම පොඩි කාලේ අපේ අම්මා වැඩට ගියා. තාත්තා, තාත්තගේ යාලුවෝ කීප දෙනෙක් එක්ක ගිහින් ඔය මේසන් වැඩ එහෙම කළා. ඉතින් තාත්ත වැඩි පුර ගෙදර හිටියා. අම්මට වඩා තාත්තා එක්ක අපි සමීපව හිටියා.  ඉස්කෝලේ තිබ්බේ අර දුර පාරෙන් යන පැත්තේ. ඉතින් එක්කෝ උදේට තාත්තා බයිසිකල් එකෙන් ඉස්කෝලෙට ගිහින් දානවා අක්කවයි මාවයි... නැත්නම් පයින් යනවා.  හවසට නම් කොහොමත් පයින් තමා.. 

තාත්ත ඉන්න දවසක් නම් තාත්ත එනවා ඉස්කෝලේ ලඟට එක්කන් යන්න. ඒ දවස් වල අපේ තාත්ත හෙන හැන්ඩ්සම්. සුදු, උස , ක්‍රේල් කොණ්ඩයක් තිබුනේ... අක්කගේ ඉස්කෝලේ යාලුවෝ ඒ දවස් වල තාත්තට ඉව්වේ මයිකල් නයිට් කියල .. අර නයිට්‍රයිඩර් එකේ නළුවා වගේ තමා කොන්ඩේ තිබුනේ .   තාත්ත ළමයි එක්ක හරි එකතුයි ..මගදී හම්බ උනොත් අහල පහල ගෙදරක අපේ යාලුවෙක් උනත් බයිසිකල් එකේ දාගෙන එක්කන් එනවා.. 

ඉස්කෝලේ ගිහින් ඇවිල්ල හවස් වරුවේ ඉතින් තනි සෙල්ලම තමා.  යාලුවොත් එක්ක කරපු සෙල්ලම් ගැන ලියන්න මහා ගොඩක් ජාති තියෙනවා ඒවා තව කොටසකින් ලියනනම්...  වැස්ස නිසා එලියට බහින්න බැරි දවස් නැත්නම් හවස් වෙලාවට ඉතින් මගේ ලොකුම වැඩේ චිත්‍ර අඳින එක තමා.  ඊට අමතරව, බින්කුන්ඩෝ හාරන එක , ටික්කො පනින එක , ඊට පස්සේ ගේ වටේ තිබ්බ ගස් වල කොළ කඩල එක කොටලා එක එක බීම  ජාති හදන සහ තව රටේ නැති නොයෙක් විකාර කළා. ඔය වැස්ස වෙලාවට අපේ ගෙදර ඇතුලට වහලෙන් වතුර වැටුණා. ඒ වැටෙන වතුර බිම දිගේ ඇඟිල්ලෙන් අඳින වාරි මාර්ග ක්‍රම ඔස්සේ ගේ පුරා අරන් යන එකත් හරි ජොලි වැඩක්.

මට ඒ දවස් වල පොඩි බයිසිකලයක් පදින්න හෙන ආසාවක් තිබ්බ හැබැයි ඉතින් බයිසිකලයක් හම්බ වුනේ නැහැ. අඩුම තරමේ කරත්තයක්වත් තිබ්බේ නැහැ.  මට මතකයි මම ගෙදර තිබ්බ පොඩි ලි බංකුවක කකුල් වලට කෙහෙල් ලෙලි තියෙන ගේ පුරා තල්ලු කරපු හැටි... අම්ම බැන්න කියල ආතල් ගන්න එක නතර කරන්න බැහැනේ.. හෙහ් හෙහ් ..     

තව ඉතින් කඩදාසි ඔරු සෑදීමත් , ඊට අමතරව හපුතලේ ලොකු අයිය කියල දුන්න ඔරිගාමි බඩු හදන එකත් හෙනම ආතල් වැඩ. යාලුවෙකුගේ ගෙදරට යන්න හරි යාලුවෝ අපේ ගෙදර ආවොත් හරි ගෑනු පිරිමි මල් පළතුරු දාන එකත් අපේ ප්‍රියතම වැඩක් වුනා ඒ දවස් වල , තව ඉතින් පංච දාන එක , දාම් ඇදිල්ල , කැරම් තිබ්බා කවුරු හරි සෙට් වෙච්ච ගමන්. 

ඔය කාලේ අපි සුගත්ලගේ ගෙදර ගිහින් චිත්‍රකතා පත්තර බැලුවා. ඒ වයේ හිටපු වීරයෝ අඳින එක තවත් මම ආසම වැඩක්.  සුගත් ගාව තිබුනා ඔය සෙන්රෝ හරි මොකක් හරි නමක් තියෙන වීරයෙක් ගැන ගිය කතාව එකතු කරලා හදපු ලොකු පොතක්. ඒක තමා අපේ ෆැන්ටසි වීර කතාව.  ඒ වගේ අමුඩ ගහ ගත්තු වීරයෝ අඳින්න ඇති එපා වෙනකම්... ඒ කාලේ ගෑනු රූපෙට ඒ හැටි හිත ගියේ නැහැ.. අපි මල් වගේ හැදුනු ළමයි..       

මම පහ වසරේ සිස්සත්තේ කරන කාලේ ඉස්කෝලේ ටීච කරපු පන්තියකට ගියා .. ඊට අමතරව බෝගහමුල පන්සලේ තිබ්බ ඉංග්‍රීසි පන්තියකට ගියා ... ඒ දෙකම ඉතින් ඔන්න ඔහේ ආවට ගියාට තමා කලේ ..සිස්සත්තේ පන්ති කට් කරලා ඇවිල්ල ගෙදරින් බැනුම් අහපු දවසුත් තිබ්බා ..  මල වදේ කියන්නේ එහෙම පන්ති කට් කරලා  ගෙදර ආවම අක්ක උගන්නන්න ගත්තා .. ඒක නම් එපාම කරපු වැඩක් ...  කොහොම උනත් මං සිස්සත්තේ පාස් වුණා.

ඔය සිස්සත්ත කාලේ තමා මට ගෑනුළමයෙක් ගැන පොඩි මෙව්වා එකක් දැනෙන්න පටන් ගත්තේ මුලින්ම.. ඒක හරි සෝක් හැඟීමක්... ඒ ළමයට ලස්සනට චිත්‍ර අඳින්න පුළුවන්, මටත් පුළුවන් ඒක තමා අපි දෙන්නගේ තිබ්බ ගැලපීම ... හෙහ් හෙහ් .. එකත් වෙනම ලියන්න පුළුවන් කතාවක් ..හෙහ් හෙහ්    

ඒ දවස් වල තව කරපු ආසම සෙල්ලමක් තමා දුනු ඊතල අරං රොබින් හුඩ් දැමීම, ඊට අමතරව ටාසන් , ටුවර් ඔෆ් ඩියුටි කියන්නේ අපි කරපු තව සෙල්ලමක් ... ටුවර් ඔෆ් ඩියුටි  එකේ තිබ්බ බෝම්බ ගැහිල්ලට හරි යන්න අපි  කලේ පස් කුට්ටි වලින් දමලා ගහන එක එහෙම මම ගහපු පාරකින් අල්ලපු ගෙදර සුදුවගේ ඔලුව පැලුනට පස්සේ ද කොහෙද ඒක නතර වුණේ... මේවා එක්ක තව ආතල් සිද්දි තියෙනවා ඒවා ටික පස්සේ ලියන්නම්කො 

යාලුවෝ එක්ක නම් එපා වෙනකම් සෙල්ලම් කරන්න ඇති .  

යාලුවෝ කවුරුත් නැති වෙලාවට කඩදාසි ඊතල රබර් පටි වල අමුණලා යවන එකත් හෙන ආසාවෙන් කළා ..ආ  තව එතකොට රබර් ගෙඩි වලින් කරත්ත හදපු එකත් හෙනම ආස වැඩක් .. රබර් ගෙඩි එක්කෝ කොටස් 4 ට හෝ 3 ට බෙදිලා හැදෙනවා.. ජයසිංහ අංකල්ලාගේ  ගෙවල් පිටි පස්සේ තිබ්බ රබර් වත්තේ ඒ දවස් වල ඕනේ තරම් රබර් ගෙඩි ... ඔය ගෙඩි දෙකක් අරන් මැද්දට කොටුවක් ගහල , තව කරුවක් තියෙන කොටුවකින් තල්ලු කරන එක තමා රබර් කරත්තේ...


මේ තියෙන්නේ රබර් ගෙඩි 

රබර් ඇට බිම අතුල්ලලා රත් කරලා කාගේ හරි ඇඟේ තියෙන එක,  නැත්නම් ඉඳගන්න පුටුවේ කකුල් වලට රබර් ඇට තියෙන එකෙත් තිබ්බේ පුදුම ආතල් එකක් නේ... දැන් මේ ආතල් ගන්න ලක්ස ගණන් සල්ලි වියදම් කලාට   

මිට අමතරව ඒ දවස් වල හපුතලෙන් ගෙනාපු පයිනස් මල්, ටුන මල්  සහ ඉත්තෑ කූරූ කියන්නේ අපේ ගමේ යාළුවන්ට නොතිබ්බ මට විතරක් තිබ්බ ලක්සිරි බඩු ...   

ඔය දවස් වල යුද්ධේ ගොඩක් දරුණුවට තිබ්බා .. අපිට යුද්ධේ නැති රටක් කියන්නේ හීනයක් විතරයි ඒ දවස් වල .. මට මතකයි මම පත්තරේ තිබ්බ ආමි සෙබලෙකුගේ ෆොටෝ එකක් බලාගෙන ඇන්ද චිත්‍රයක් ..චිත්‍ර ගැන හිතන හැම වෙලේම මට ඒක මතක් වෙනවා. 88-89 භීෂණ කාලේ එද්දී මට අවුරුදු 7-8ක් ඒ ගැන වැඩි මතකයක් නැතත් ඒ දවස් වල  තාත්තාගේ දේශපාලන වැඩ ඔක්කොම නතර වුනා.  අපේ තාත්තට ගොඩාක් දේශපාලන සම්බන්ධකම් තිබ්බා .. දේශපාලන රැස්වීම වල නැතිවම බැරි කතිකයෙක් අපේ තාත්තා .. නමුත් මේ දවස් වල අම්ම රණ්ඩු වෙලාම තාත්තා ඒවා ඔක්කොම නතර කළා ..ඊට පස්සේ ගෙදර තිබ්බ මැතිනිගේ සහ බණ්ඩාරනායක මහත්තයාගේ ෆොටෝ , තව තාත්තා ඔය එක එක රැස්වීම වල ගත්ත ෆොටෝ , තව පොත් සඟරා එහෙම ඔක්කොම අල්ලපු වත්තේ තිබ්බ පාලු ලිඳකට දාපු හැටි මට මතකයි .. 

භීෂණ බිය මට නොදැනුනාට අපේ ගෙවල් කිට්ටුවෙන් ගලාගෙන ගිය කැළණි ගගේ පාවෙච්ච මිනී ගැන , හන්දිවල ටයර් දාපු මිනි ගැන අම්මල, තාත්තල කතාවෙන දේවල් ඇහිලා බය වෙලා හිටියා .  ඒ දවස් වල තරුණ වයසේ හිටපු අක්කා හින්ද අම්මයි තාත්තයි හොඳටම බය වෙලා හිටියේ ... එක දවසක් JVP එකෙන් ළමයි අල්ලන්න එනවා කියල ආපු ආරංචියකට අක්කයි, තව අක්කගේ වයසේ යාලුවෝ දෙන්නෙකුයි තව මට වඩා අවුරුදු 4-5 වැඩි මල් අක්කගේ යාලුවාගේ මල්ලියි, සුදුලාගේ ගෙදර වතුර ටැංකිය හිස් කරලා එකේ බස්සල තිබ්බා.  JVP කියන්නේ ඉතින් අපේ පවුල් වල පාරම්පරික හතුරෝ තමා ..  88-89 වගේ කාලයක් නොතිබුනා නම් JVP ගැන මිට වඩා සුබවාදී හැඟීමක් අපේ පරම්පරාවත් ඊට පෙර පරම්පරා වලටත් තියෙන්න ඉඩ තිබුණා.

අම්මා වැඩ කලේ කොළඹ කච්චේරියේ හින්දා චන්ද කාලෙට අපිට හෙන වාසියි ... බීම කේස් පිටින් හම්බ වෙනවා... බත් මුල් , තව බනිස් වර්ග , එක්කන් යන්න එන වාහන , ඒ වයේ එන අම්මගේ යාලුවෝ එහෙම හරි හිතවත් වුණා. මම මුලින්ම කොත්තු රොටි කෑවේ එහෙම ආපු අංකල් කෙනෙක් දීලා...

 ඒ දවස් වල බිම කේස් පිටින් අපි යාලුවන්ගේ ගෙවල් වලට බෙදුවා...ඉතින්  චන්දෙ කියන්නේ අපේ ගෙවල් අහල පහල හැමෝටම ආතල් කාලයක් තමා හෙහ් හෙහ්   මම ඉස්කෝලේ ඇරිලා ඇවිල්ලා ෆැන්ට, කොකාකෝලා, ස්ප්‍රයිට් තුනම එකට දාල හැදෙන බිම තමා බොන්නේ හෙහ් හෙහ්   

ඊට පස්සේ ඉතින් චන්දෙ අහන දාට එලි වෙනකම් කාඩ් ගැහිලි, අවුරුදු 10-12 වෙද්දී අපි ඕමි, 304 කාපර්ල වෙලා හිටියේ.. 

තාත්ත මැයි පෙළපාලි වලට වරද්දන්නෙ නැතිව ගියා... ඒ ගිහිල්ලා ආවම දවස් 2-3ක් යනකම් තාත්තට කතා කරන්න බැරි තරමට උගුර බැරැන්ඩි වෙනවා.. මට  ඒ කාලේ ඒවා  හෙන වීරක්‍රියා විදියට තමා හිතුනේ. 

ඔය දවස් වල තාත්ත නිතර අසනීප වුණා, තොවිල් එහෙමත් නැටුවා අපේ ගෙදර, ඒ තොවිල් නටද්දී පාන්දර  වත්තේ කොනට වෙන්ඩ තිබ්බ කොස්ගහක අත්තක් කඩාගෙන යාකා දුවපු සීන් එක මතක් වුනේ ඩ්‍රකියගේ කතාව කියවද්දී... හෙහ් හෙහ් ... ඒ දවස් වල අපේ ගමේ හිටියා  ඊටින් මාමා කියල කට්ටඩියෙක්... ඒ මාමා තමා තොවිලේ කලේ... ඒ හැමදේම පොඩි කාලේ ජිවිතේ හරිම ලස්සන කළා කියල දැන් හිතෙනවා.

ඔය තොවිල් වැඩ හින්දා , ගොක්කොල වලින් එක එක ජාති ගොතන්න , ඊට පස්සේ දුම්මල ගහල ගිනි අවුලන වැඩ එහෙම අපි කළා .. හරි ආතල් ඒවා .. ගමේම අය එකතු වෙලා ඒවගේ වැඩ කරද්දී  දැනෙන හැඟීම හරිම වැදගත්. කොච්චර දුප්පත්, අසරණ ජිවිත ගෙව්වත්  ඒ දවස් වල මිනිස්සු හැමෝටම උදව් පදව් කළා, හැමෝම එක පවුලක් වගේ එකට හිටියා.. ගහ බැන ගැනිලි , වලි නොතිබුනා නෙමෙයි හැබැයි අහිංසක ලෙන්ගතු කමක් ඒ දවස් වල මිනිස්සුන්ගේ හිත් වල තිබුණා කියල මට හිතෙනවා. අපිට කවදාවත් තරඟයක් තිබුනේ නැහැ.

මට වයස 11-12 කාලේදී මෙනින්ජයිටිස් හැදුනා. ඔය ගෙදර ඉන්නකොට.. අපේ තාත්තගේ තිබ්බ හැකියාවත් කඩිසර කමත් හින්දා හරි වෙලාවට මාව ඇම්බියුලන්ස් එකක පවා දාගෙන අරං ගිහින් තමා බේරගෙන තියෙන්නේ..   ඇම්බියුලන්ස් එක පාරේ පේව්මන්ට් එකෙන් පවා එලොගෙන ගිහින් තියෙනවා. ඒ තරමට අමාරු වෙලා. ආමර්විදියේ තිබ්බ සුලෙයිමන් ඉස්පිරිතාලෙ ඩොක්ටර් කෙනෙක් තමා බෙහෙත් කලේ , පස්සේ ළමා රෝහලේ නතර වෙලා හිටියා සති දෙකක් විතර.. අත්දෙකටම කටු ගගහා ඉන්ජෙක්සන් ගහපු හැටි,  නර්ස් ඇන්ටිල, ඊට පස්සේ බලන්න ආපු අම්මගේ යාලුවෝ ගෙනාපු කෑම එහෙම දැනුත් මතක් වෙනවා වගේ හෙහ් හෙහ් ..

ඔය ලෙඩේ හැදිලා ටික කාලයක් යනකම් මම හෙනට දුර්වල වෙලා හිටියේ... අදටත් මගේ අත්  දෙක වෙව්ලනවා ඔය පොඩි සියුම් වැඩ කරද්දී .. ඒ දවස් වල ඉස්කෝලේ ගියාම කොල්ලෝ කියන්නේ අඩෝ අත්දෙක පොඩ්ඩක් දික් කරගෙන හිටපන්කෝ කියල .. මොකද එහෙම ඉන්නකොට අත්දෙක හොඳටම වෙව්ලනවා .. උන්ට ඒක ආතල් හෙහ් හෙහ් ...  

ඒ වෙද්දී මම ඉස්කෝලේ ගියේ ගම්පහ...  ඔය දවස් වල තමා මම ඉලෙක්ට්‍රොනික් සර්කිට් හදන්න ඉගෙන ගත්තේ...  ඉස්කෝලේ යාලුවෝ එක්ක එකතු වෙලා හැදුවා , ඊට පස්සේ ලොකු අම්මගේ පුතා වෙච්ච චුටි අයියගෙන් අහගෙන හැදුවා ..බුදු රැස් කරකවන එකයි, තිස්ස පස්සේ මුවා එලවන එකයි තමා ඉතින් ලොකුම වැඩේ , පස්සේ එෆ්. එම් මයික් , රේඩියෝ දක්වා ඒක දියුණු උනා .    විජය, විදුසර කියවන්න අරන් තිබ්බ හින්ද කියවීමත් නැගලම ගියා.. ගෙදර තිබ්බ පරණ නවකතා , සඟරා ඔක්කොම කියවන්න ඇති. 

ඒ දවස් වල අම්ම වැඩට යද්දී මම ඔය සර්කිට් බඩු ලිස්ට් එක ලියල දෙනවා. තව මම ඔය දවස් වල එක එක රසායනික ද්‍රව්‍ය එහෙම මිශ්‍ර කර කර හෙන පරීක්ෂණ කරනවා කියල හිතාගෙන එක එක විකාර කළා.. අර හිරි ලඹ සහ හිරි ටැඹ කියල මැග්නීසියම් සල්ෆේට් වලින් ද කොහෙද හදන්නේ .. අන්න ඒවා, තව ඔය ඉස්කෝලේ පොත්වලයි , පත්තර වලයි තියෙන පොඩි පොඩි පරීක්ෂණ කරන එකත් ප්‍රියතම වැඩක්... අම්මයි තාත්තයි ඉතින් පුළුවන් විදියට හැමදේම ගෙනල්ල දුන්නා .

මට චිත්‍ර අඳින්න පුළුවන් කම හින්දා මම මැටි වලින් පිළිම අඹන එකත් කළා.. අපේ ගෙවල් කිට්ටුව බණ්ඩාරවත්ත කියන්නේ කුඹල් කර්මාන්තෙට ප්‍රසිද්ධ පැත්තක් , තාත්තා එහෙන් හොඳට පදම්  කරපු මැටි ගෙනල්ල දුන්න.. මම සෑහෙන්න හොඳ පිළිමයක් හැදුව මතකයක් තියෙනවා මැටි වලින් ...  මේ ලඟදි ඒ මතකේ හින්ද ඔන්ලයින් කඩෙන් පැකට් කරපු  මැටි ටිකක් ගෙනල්ල එකක් අඹන්න හැදුවට හරි ගියේ නැහැ.. දැන් නම් ඒ හැකියාවල් යට ගිහිල්ලද කොහෙද. නැත්නම් මැටි අවුල් ද කොහෙද. 

මේක ලියද්දි මට හිතුනේ පොඩි උන්ට ආතල් ගන්න මහා ලොකු දේවල් ඕනේ නැහැ නේද කියල.. දෙමව්පියෝ දරුවන්ට සියලු සැප දෙන්න කියල ලොවෙත් නැති දේවල් කර කර නානාප්‍රකාර ජාති ගෙනල්ල දුන්නට පොඩි වයසේදී තියෙන ඕනේ දෙකින් සතුටු වෙන්න, ඉන්න ඕනෙම පරිසරෙකට හැඩගැහෙන්න අපිට පුළුවන්... ඒ දේවල් පසු කාලෙකදි ජිවිතේට අපුරු මතක ඉතිරි කරනවා.  ඇත්තටම ප්‍රස්නේ තියෙන්නේ දරුවන්ට නෙමේ දෙමව්පියන්ට !    

සෙල්ලම්  කාලේ  කිව්වම  වයස අවුරුදු 40 වෙනකම් විතර අයිතියි නේ ... ඒ ඔක්කොම සෙල්ලං ලියන්න ගියොත් මේක ඉවර වෙන්නේ නැහැ...  ගමේ යාලුවොත් එක්ක කරපු සෙල්ලම් කාලෙත් එක්ක තව කොටසක් ලියන්නම්. දැනුත් මේ ගෙයක් අස්සට කොටුවෙලා ඉද්දි කරන්න පුළුවන් වැඩ ගැන හිතද්දී  ඒ කාලේ තනියම ඉන්නකොට කරපු දේවල් මතක් කරගන්න ඕනේ නිසා මේක ලියවුනේ..  හෙහ් හෙහ් ..